توضیح روش اندازه گیری مسافت یاب لیزری
توضیح روش اندازه گیری مسافت یاب لیزری: مسافت یاب لیزری دارای ویژگی های خطی خوب، زاویه واگرایی کوچک و انرژی متمرکز است. هنگامی که لیزر برای محدوده استفاده می شود، معمولاً با توجه به طول و اصل محدوده به انواع مختلفی تقسیم می شود. از اصل اندازه گیری، معمولاً به سه نوع تقسیم می شود: روش پالس، روش فاز و روش مثلث. روش های مختلف اندازه گیری زمینه های کاربردی متفاوتی دارند. روش پالس (شامل روش زمان پرواز) یک پالس لیزری از یک ژنراتور لیزری ساطع می کند و زمانی که پالس لیزر با یک جسم برخورد می کند، به ژنراتور منعکس می شود. فاصله زمانی بین زمان انتشار لیزر و زمان دریافت را اندازه گیری کنید و سپس آن را بر پرتو تقسیم کنید و فاصله نقطه شروع تا هدف را می توان محاسبه کرد. در روش فاز، یک موج پالس پیوسته توسط فرستنده ساطع می شود و فاصله با محاسبه اختلاف فاز بین موج ارسالی و موج دریافتی محاسبه می شود. روش مثلث سازی یک پرتو لیزر از یک منبع ساطع می کند و پرتو لیزر در هنگام برخورد با هدف به انتهای گیرنده منعکس می شود. نقطه انتشار، آن جسم هدف و نقطه دریافت کننده یک مثلث را تشکیل می دهند و فاصله ابزار تا هدف را می توان با اندازه گیری زاویه مثلث اندازه گیری کرد.
دامنه کاربرد مسافت یاب لیزری:
روش فاز معمولاً برای اندازه گیری فاصله کوتاه استفاده می شود، فاصله اندازه گیری از ده ها سانتی متر تا ده ها متر است، دقت اندازه گیری معمولاً می تواند به میلی متر برسد و زمان اندازه گیری نسبتا طولانی است.
روش مثلث معمولاً برای اندازه گیری بسیار نزدیک استفاده می شود، فاصله اندازه گیری معمولاً ده ها میلی متر است، دقت اندازه گیری می تواند به سطح میکرون برسد و زمان اندازه گیری بسیار کوتاه است.
روش پالس معمولاً برای اندازه گیری در مسافت های طولانی و برد بزرگ استفاده می شود. فاصله اندازه گیری از چند صد متر تا چند کیلومتر است، دقت اندازه گیری معمولا سانتی متر-دسی متر است و زمان اندازه گیری کوتاه است.
