تأثیر روش خنک کننده بر دمای کارکرد منبع تغذیه سوئیچینگ
اتلاف گرما از منبع تغذیه حالت سوئیچ به طور کلی دو روش را اتخاذ می کند: هدایت مستقیم و هدایت همرفتی. هدایت مستقیم حرارت انتقال انرژی حرارتی در امتداد یک جسم از انتهای دمای بالا به انتهای دمای پایین است و توانایی هدایت حرارت آن پایدار است. هدایت همرفتی فرایندی است که در آن یک مایع یا گاز تحت حرکت چرخشی قرار می گیرد تا دمای آن یکنواخت تر شود. با توجه به دخالت فرآیندهای پویا در هدایت همرفت ، فرآیند خنک کننده نسبتاً سریع است.
نصب عنصر گرمایش بر روی یک سینک حرارتی فلزی ، با فشردن سطح گرم ، می تواند به انتقال انرژی از ارتفاعات مختلف بدنهای انرژی برسد. انرژی که توسط یک منطقه بزرگ از سینک گرما قابل تابش است ، زیاد نیست. روش هدایت گرما از منبع تغذیه حالت سوئیچ ، خنک کننده طبیعی نامیده می شود که زمان تأخیر طولانی تر برای اتلاف گرما دارد. ظرفیت انتقال حرارت q=ka △ t (ضریب انتقال حرارت k ، منطقه انتقال حرارت ، اختلاف دما t). اگر دمای محیط داخلی زیاد باشد ، △ T کوچک خواهد بود و عملکرد اتلاف گرما این روش انتقال حرارت بسیار کاهش می یابد.
اضافه کردن یک فن به منبع تغذیه سوئیچینگ می تواند به سرعت گرمای انباشته شده را از تبدیل انرژی به خارج از منبع تغذیه از بین ببرد. منبع هوای مداوم از فن به سینک گرما می تواند به عنوان انتقال انرژی همرفتی در نظر گرفته شود. به آن خنک کننده فن گفته می شود که زمان تأخیر کوتاه و طولانی برای اتلاف گرما دارد. اتلاف گرما q=km △ t (ضریب انتقال حرارت k ، کیفیت هوا تبادل گرما ، اختلاف دما t). هنگامی که فن کند می شود یا از کار خود متوقف می شود ، مقدار M به سرعت کاهش می یابد و گرمای انباشته شده در منبع تغذیه از بین می رود. این امر باعث افزایش میزان پیری اجزای الکترونیکی مانند خازن و ترانسفورماتور در منبع تغذیه سوئیچینگ می شود و بر پایداری کیفیت خروجی آنها تأثیر می گذارد و در نهایت منجر به فرسودگی اجزا و خرابی تجهیزات می شود.
