اصول اسیلوسکوپ ذخیره سازی دیجیتال
اسیلوسکوپهای ذخیرهسازی دیجیتال با اسیلوسکوپهای آنالوگ عمومی متفاوت هستند زیرا سیگنالهای ولتاژ آنالوگ جمعآوریشده را به سیگنالهای دیجیتال تبدیل میکنند که توسط میکروکامپیوتر داخلی آنالیز، پردازش، ذخیره، نمایش یا چاپ میشوند. این اسیلوسکوپها معمولاً دارای قابلیت برنامهریزی و کنترل از راه دور هستند، از طریق رابط GpIB نیز میتوانند به رایانه و سایر تجهیزات خارجی برای تجزیه و تحلیل و پردازش منتقل شوند.
فرآیند کار آن به طور کلی به دو مرحله ذخیره سازی و نمایش تقسیم می شود. در مرحله ذخیره سازی، اولین سیگنال آنالوگ که با نمونه برداری و کمی سازی اندازه گیری می شود، توسط مبدل A/D به سیگنال های دیجیتال تبدیل می شود، به صورت متوالی در RAM ذخیره می شود، زمانی که فرکانس نمونه برداری به اندازه کافی بالا باشد، می توانید سیگنال را بدون ذخیره اعوجاج به دست آورید. . در صورت نیاز به مشاهده این اطلاعات، تا زمانی که فرکانس مناسب این اطلاعات از رم حافظه مطابق با ترتیب اصلی خارج از مبدل D/A و فیلتر LpE ارسال شده به اسیلوسکوپ پس از بازیابی شکل موج قابل مشاهده است. .
زمان درخشش بعد از فسفر p31 در CRT یک اسیلوسکوپ آنالوگ معمولی کمتر از 1 میلی ثانیه است. در برخی موارد، یک CRT با فسفر p7 میتواند زمان پستابش حدود 300 میلیثانیه بدهد. تا زمانی که یک سیگنال توسط فسفر روشن می شود، CRT به طور مداوم شکل موج سیگنال را نمایش می دهد. هنگامی که سیگنال حذف می شود، جارو بر روی CRT با مواد p31 به سرعت کم می شود، در حالی که جارو بر روی CRT با مواد p7 کمی طولانی تر می ماند.
پس اگر سیگنال فقط چند بار در ثانیه باشد، یا دوره سیگنال فقط چند ثانیه باشد، یا حتی سیگنال فقط یک بار ترکیده باشد، چه؟ در این مورد، سیگنال ها تقریباً، اگر نگوییم به طور کامل، با استفاده از اسیلوسکوپ های آنالوگ که در بالا توضیح دادیم غیرقابل مشاهده هستند.
به اصطلاح ذخیره دیجیتال برای ذخیره سیگنال در اسیلوسکوپ به صورت کد دیجیتال است. پس از ورود سیگنال به اسیلوسکوپ ذخیره سازی دیجیتال یا DSO، و قبل از رسیدن سیگنال به مدار انحراف CRT (شکل 1)، اسیلوسکوپ از ولتاژ سیگنال در فواصل زمانی منظم نمونه برداری می کند. سپس این نمونهها با استفاده از مبدل آنالوگ/دیجیتال (ADC) تبدیل میشوند تا یک کلمه باینری تولید کنند که هر ولتاژ نمونهبرداری شده را نشان میدهد. این فرآیند دیجیتالی شدن نامیده می شود.
مقادیر باینری به دست آمده در حافظه ذخیره می شوند. سرعت نمونه برداری از سیگنال ورودی را نرخ نمونه برداری می گویند. نرخ نمونه برداری توسط ساعت نمونه گیری کنترل می شود. برای استفاده عمومی، نرخ نمونه برداری از 20 مگابیت در ثانیه (20 MS/s) تا 200 MS/s متغیر است. داده های ذخیره شده در حافظه برای بازسازی شکل موج سیگنال روی صفحه اسیلوسکوپ استفاده می شود. بنابراین، مدار بین کانکتور سیگنال ورودی در DSO و اسیلوسکوپ CRT چیزی بیش از مدار آنالوگ است. شکل موج سیگنال های ورودی قبل از نمایش در CRT در حافظه ذخیره می شود و شکل موج هایی که در صفحه اسیلوسکوپ می بینیم همیشه شکل موج هایی هستند که از داده های گرفته شده بازسازی می شوند، نه شکل موج مستقیم سیگنال های اضافه شده به کانکتورهای ورودی. .
