تفاوت و شباهت بین میکروسکوپ کنتراست فاز، میکروسکوپ معکوس و میکروسکوپ نوری معمولی
این نوع میکروسکوپ ها همه میکروسکوپ های نوری هستند که بر خلاف میکروسکوپ های الکترونی، میکروسکوپ های تونلی روبشی، میکروسکوپ های نیروی اتمی و غیره از نور مرئی به عنوان روش تشخیص استفاده می کنند.
به طور مشخص:
میکروسکوپ کنتراست فاز که به عنوان میکروسکوپ کنتراست فاز نیز شناخته می شود. از آنجایی که نور عبوری از نمونه های شفاف، اختلاف فاز کوچکی ایجاد می کند که می تواند به تغییرات دامنه یا کنتراست در تصویر تبدیل شود، می توان از اختلاف فاز برای تصویربرداری استفاده کرد. در دهه 1930 توسط فریتز زلنیک در حین مطالعه شبکه های پراش اختراع شد. بنابراین، او در سال 1953 جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد. در حال حاضر به طور گسترده ای برای ارائه تصاویر کنتراست برای نمونه های شفاف مانند سلول های زنده و بافت های اندام کوچک استفاده می شود.
میکروسکوپ کانفوکال: این یک روش تصویربرداری نوری است که از نور نقطه به نقطه و مدولاسیون سوراخ فضایی برای حذف نور پراکنده از صفحه غیر کانونی نمونه استفاده می کند. در مقایسه با روش های تصویربرداری سنتی، می تواند وضوح نوری و کنتراست بصری را بهبود بخشد. نور تشخیص ساطع شده از منبع نور نقطه ای از طریق یک عدسی بر روی جسم مشاهده شده متمرکز می شود. اگر جسم دقیقاً در نقطه کانونی باشد، نور منعکس شده باید از طریق عدسی اصلی به منبع نور همگرا شود که به آن کانفوکال می گویند و به اختصار کانفوکال می گویند. یک میکروسکوپ کانفوکال یک آینه نیمه بازتابنده به مسیر نور منعکس شده اضافه می کند که نور بازتابی را که قبلاً از عدسی عبور کرده است به سمت جهات دیگر خم می کند. یک سوراخ سوزنی در نقطه کانونی آن وجود دارد که در نقطه کانونی قرار دارد. پشت بافل یک لوله فتومولتیپلایر (PMT) قرار دارد. می توان تصور کرد که نور منعکس شده قبل و بعد از نقطه کانونی نور تشخیص نمی تواند روی سوراخ کوچک از طریق این سیستم هم کانونی متمرکز شود و توسط بافل مسدود می شود. بنابراین آنچه که فتومتر اندازه گیری می کند، شدت نور بازتاب شده در نقطه کانونی است. اهمیت آن این است که با حرکت دادن سیستم لنز، یک جسم نیمه شفاف را می توان به صورت سه بعدی اسکن کرد. این ایده توسط محقق آمریکایی ماروین مینسکی در سال 1953 ارائه شد. توسعه یک میکروسکوپ کانفوکال که با استفاده از لیزر به عنوان منبع نور مطابق با ایده آل ماروین مینسکی بود، 30 سال طول کشید.
میکروسکوپ معکوس: ترکیب آن مانند میکروسکوپ معمولی است، با این تفاوت که عدسی شیئی و سیستم روشنایی معکوس هستند که اولی در زیر صحنه و دومی بالای صحنه قرار دارد. بهره برداری و نصب راحت سایر دستگاه های مربوط به گرفتن تصویر.
میکروسکوپ نوری نوعی میکروسکوپ است که از یک لنز نوری برای ایجاد یک اثر بزرگنمایی تصویر استفاده می کند. تابش نور توسط یک جسم حداقل توسط دو سیستم نوری (شیئی و چشمی) تقویت می شود. در مرحله اول، عدسی شیئی یک تصویر واقعی بزرگنمایی شده تولید می کند که توسط چشم انسان از طریق یک چشمی که به عنوان یک ذره بین عمل می کند، مشاهده می شود. یک میکروسکوپ نوری معمولی دارای چندین عدسی شیئی قابل تعویض است که به ناظر این امکان را می دهد تا در صورت نیاز بزرگنمایی را تغییر دهد. این لنزهای شیئی عموماً روی یک دیسک شیئی قابل چرخش قرار می گیرند که به چشمی های مختلف اجازه می دهد تا به راحتی وارد مسیر نوری شوند. فیزیکدانان قانون بین بزرگنمایی و تفکیک پذیری را کشف کردند و تنها در آن زمان بود که مردم متوجه شدند که قدرت تفکیک میکروسکوپ های نوری محدودیت هایی دارد. این حد تفکیک، افزایش بی نهایت در بزرگنمایی را محدود می کند، به طوری که 1600 برابر به بالاترین حد بزرگنمایی برای میکروسکوپ های نوری تبدیل می شود و کاربرد مورفولوژی را در بسیاری از زمینه ها بسیار محدود می کند.
وضوح یک میکروسکوپ نوری با طول موج نور محدود می شود و معمولاً از 0.3 میکرومتر تجاوز نمی کند. اگر میکروسکوپ از نور ماوراء بنفش به عنوان منبع نور استفاده کند یا جسمی در روغن قرار گیرد، وضوح نیز می تواند بهبود یابد. این پلت فرم به عنوان پایه ای برای ساخت سایر سیستم های میکروسکوپ نوری عمل می کند.
