تفاوت بین یک اسیلوسکوپ بلادرنگ و یک اسیلوسکوپ نمونه
اسیلوسکوپ های بلادرنگ اغلب با نام های DSO (اسیلوسکوپ های ذخیره سازی دیجیتال) یا MSO (اسیلوسکوپ های سیگنال مختلط) شناخته می شوند. اکثر اسیلوسکوپ هایی که امروزه فروخته می شوند، اسیلوسکوپ های بلادرنگ هستند. اسیلوسکوپهای بلادرنگ در پهنای باندی از چند مگاهرتز تا دهها گیگاهرتز و با قیمتهایی از چند صد دلار تا صدها هزار دلار در دسترس هستند. اسیلوسکوپهای نمونهبرداری که اغلب با نام DCA (تحلیلگرهای ارتباطات دیجیتال) شناخته میشوند، دارای پهنای باندی از چند ده گیگاهرتز هستند و عمدتاً برای آنالیز گذرگاههای سریال پرسرعت، دستگاههای نوری و سیگنالهای ساعت استفاده میشوند. با افزایش پهنای باند، نمونه برداری و اسیلوسکوپ های بلادرنگ شروع به همپوشانی در چندین حوزه کاربردی می کنند.
مسیر دیجیتالی شدن اساساً برای اسیلوسکوپهای بیدرنگ و نمونهبرداری یکسان است. سیگنال ورودی از مدار تهویه سیگنال جلویی اسیلوسکوپ عبور داده می شود، دیجیتالی می شود، در حافظه ذخیره می شود و در نهایت روی صفحه نمایش داده می شود. با این حال، فناوری زیربنایی دو اسیلوسکوپ کاملاً متفاوت است.
اسیلوسکوپ های بلادرنگ
اسیلوسکوپهای بیدرنگ شامل فناوری ASIC ماشهای هستند که به کاربر اجازه میدهد رویدادهای مورد علاقه خود را مشخص کند، مانند افزایش آستانه ولتاژ، نقض ساخت و نگهداری، یا محرکهای کد. هنگامی که این رویداد توسط مدار ماشه اسیلوسکوپ در حالت اکتساب معمولی مشاهده می شود، اسیلوسکوپ نمونه های متوالی را در نزدیکی نقطه ماشه گرفته و ذخیره می کند و نمایشگر را با داده های گرفته شده به روز می کند. اسیلوسکوپ بیدرنگ میتواند در حالت ضبط تکی یا ضبط پیوسته کار کند. در حالت تک عکس برداری، اسیلوسکوپ یک اکتساب را انجام می دهد و مجموعه ای از نمونه های متوالی را بسته به عمق حافظه و تنظیمات نرخ نمونه نمایش می دهد.
پس از اینکه اسیلوسکوپ یک ردی را ثبت کرد، کاربر میتواند روی هر رویداد مورد علاقه خود را حرکت داده و بزرگنمایی کند. در حالت کار مداوم، اسیلوسکوپ به طور پیوسته هر شرایطی را که با مشخصات ماشه مطابقت دارد، بدست می آورد و نمایش می دهد. پس درخشش متغیر یا بی نهایت اجازه می دهد تا چندین سیگنال گرفته شده روی سیگنال اولیه قرار بگیرند. حالت پیوسته به کاربر این امکان را می دهد که در زمان واقعی دستگاه مورد آزمایش را مشاهده کند. اندازهگیریهای زمان افزایش یا عرض پالس، توابع ریاضی یا تحلیلهای FFT را میتوان در حالتهای اکتساب منفرد یا تکرار مداوم انجام داد. اکثر اسیلوسکوپ های بلادرنگ با پهنای باند کمتر از 6 گیگاهرتز دارای ورودی های lMΩ و 50 MΩ هستند و می توانند با طیف گسترده ای از پروب ها و کابل ها استفاده شوند.
سه مشخصات فنی مهم وجود دارد که یک اسیلوسکوپ بلادرنگ را تعریف می کند: پهنای باند، نرخ نمونه و عمق حافظه. هنگام انتخاب یک اسیلوسکوپ بلادرنگ، مشخصات مهم دیگری نیز وجود دارد.
اسیلوسکوپ های نمونه برداری برای ضبط، نمایش و تجزیه و تحلیل سیگنال های تکراری طراحی شده اند. قابلیت ماشه نیز برای سیگنال های تکراری تنظیم شده است. هنگامی که اولین شرط ماشه برآورده شد، اسیلوسکوپ نمونه برداری مجموعه ای از نمونه های غیر همسایه را با فاصله زمانی می گیرد. اسیلوسکوپ این نقطه ماشه را به تاخیر می اندازد و مجموعه بعدی عکسبرداری را شروع می کند و نقاط گرفته شده را با اولین مجموعه از نمونه ها در صفحه نمایش قرار می دهد. تکرار این عمل در حالت بینهایت پستابش، شکل موجی را ایجاد میکند که لازم نیست به طور مداوم به دست آید. ماشه و تاخیر از جمله عناصر فنی هستند که برای کنترل وضوح زمانی بین ماشه ها برای دستیابی به دقت اندازه گیری بالا استفاده می شوند. از آنجایی که تنها چند نقطه در هر ماشه ضبط و پردازش می شود، عمق حافظه یک مشخصات فنی کلیدی نیست. نرخ نمونه برداری نیز یک مشخصات کلیدی نیست. با این حال، دقت فاصله زمانی بین شرایط ماشه اول و شرایط ماشه بعدی است که از همه مهمتر است.
نمونه برداری از اسیلوسکوپ ها و اسیلوسکوپ های زمان واقعی
همانطور که قبلا ذکر شد، اسیلوسکوپ های بلادرنگ اکنون دارای پهنای باند بیش از 60 گیگاهرتز هستند، در حالی که اسیلوسکوپ های نمونه دارای پهنای باند بیش از 90 گیگاهرتز هستند. بنابراین، برای اکثر برنامه های دیجیتال، پهنای باند دیگر راه مناسبی برای انتخاب اسیلوسکوپ مناسب نیست. همانطور که گفته شد، قیمت همچنان تفاوت اصلی است. اسیلوسکوپهای نمونهبرداری کاملاً پیکربندی شده (50 گیگاهرتز) کمتر از 150 دلار قیمت دارند،000، در حالی که قیمت اسیلوسکوپهای بلادرنگ نزدیک به ۴۰۰ دلار است000. طراحان باید تعیین کنند که آیا انعطاف پذیری عالی اسیلوسکوپ های بلادرنگ متناسب با هزینه بالا است یا خیر.
