تشخیص گازهای مضر توسط آشکارسازهای فضای محدود
تشخیص گازهای مضر در فضاهای بسته نیاز به ورود آشکارساز برای تشخیص از قبل دارد. قبل از ورود پرسنل، لازم است از راه دور ترکیب گازهای مضر را در فضای محدود تشخیص دهید. تشخیص را به ترتیب زیر انجام دهید:
(1) تأیید اکسیژن و تشخیص سطوح غلظت اکسیژن فعلی؛
(2) تأیید گازهای قابل اشتعال و تشخیص تغییرات در گازهای قابل اشتعال.
(3) تأیید گازهای سمی و تشخیص اینکه آیا غلظت هر گاز سمی کمتر از حد مجاز قرار گرفتن در معرض (PEL) مشخص شده توسط OSHA است یا خیر. گازهای سمی معمول در فضاهای بسته عبارتند از سولفید هیدروژن، مونوکسید کربن و سایر ترکیبات سمی. آشکارساز راه اندازی شده توسط شرکت RAE می تواند گازهای منفرد و گازهای سمی مخلوط را به طور همزمان شناسایی کند.
نمونه برداری و تشخیص غلظت گازها یا بخارات مختلف در بالا، وسط و پایین یک فضای محدود بسیار مهم است. برخی از گازها سبک تر از هوا هستند (مانند گازهای متان و قابل اشتعال) و می توانند در قسمت بالایی یک فضای محدود جمع آوری شوند. برخی از گازها وزن مخصوص سنگین تری نسبت به هوا دارند (مانند سولفید هیدروژن) و در انتهای فضاهای بسته یافت می شوند. گازهای دیگری با وزن مخصوص تقریباً به سنگینی هوا (مانند مونوکسید کربن) وجود دارند که در وسط یک فضای محدود قابل تشخیص هستند.
نمونه برداری در ارتفاعات مختلف در یک فضای محدود و تشخیص مداوم توسط آشکارساز بر اساس وضعیت واقعی، متوجه می شویم که نتایج تشخیص متفاوت است.
به عنوان یک آشکارساز هوا از راه دور مستقر در یک منطقه امن، ما می توانیم گازهای مضر را در یک فضای محدود بر اساس اطلاعات تشخیص بدون وقفه آن تشخیص دهیم. آشکارساز باید از قبل برای تشخیص وارد شود. قبل از ورود پرسنل، لازم است از راه دور ترکیب گازهای مضر را در فضای محدود تشخیص دهید. آزمایش را به ترتیب زیر انجام دهید: (1) تأیید اکسیژن و اندازه گیری سطح غلظت اکسیژن فعلی. (2) تأیید گازهای قابل اشتعال و تشخیص تغییرات در گازهای قابل اشتعال. (3) تأیید گازهای سمی و تشخیص اینکه آیا غلظت هر گاز سمی کمتر از حد مجاز قرار گرفتن در معرض (PEL) مشخص شده توسط OSHA است یا خیر. گازهای سمی معمول در فضاهای بسته عبارتند از سولفید هیدروژن، مونوکسید کربن و سایر ترکیبات سمی. آشکارساز راه اندازی شده توسط شرکت RAE می تواند گازهای منفرد و گازهای سمی مخلوط را به طور همزمان شناسایی کند.
