گفتگوی متقابل بین سنسورهای گاز ---- کاستیهای آشکارسازهای گاز
باید تاکید کرد که تا کنون هیچ سنسور گازی که برای یک گاز خاص موثر باشد وجود ندارد، یعنی هیچ سنسور گازی هنوز برای تشخیص یک گاز خاص موثر نیست، به عنوان مثال سنسور گازی که برای تشخیص مونوکسید کربن برچسب گذاری شده است ممکن است به واکنش نشان دهد. اگر غلظت بالایی از هیدروژن در محیط تشخیص وجود داشته باشد، سیگنالی بالاتر از غلظت واقعی مونوکسید کربن دریافت کنید. بحث متقابل سنسور وظیفه سازنده این است که چنین گفتگوهای متقابل را با روش های مختلف فیزیکی یا شیمیایی به حداقل برساند، به عنوان مثال از طریق استفاده از غشاهای فیلتر و پارامترهای مدار مختلف به طوری که واکنش گازهای آزمایش نشده به حداقل برسد.
از سوی دیگر، گفتگوی متقاطع نیز می تواند در برخی موارد راحتی را برای ابزار دقیق فراهم کند. برای مثال می توان از آشکارساز مونوکسید کربن برای تشخیص هیدروژن استفاده کرد، البته به شرطی که فقط هیدروژن وجود داشته باشد و مونوکسید کربن در محیط وجود نداشته باشد و حسگر باید با هیدروژن کالیبره شود. سنسور معمولی دوگانه مونوکسید کربن/سولفید هیدروژن نیز توسط سازنده ساخته شده است تا از گفتگوی متقابل بین سنسورهای مونوکسید کربن و سولفید هیدروژن برای تشخیص هر دو گاز استفاده کند.
به دلیل محدودیت های فنی، سنسورهای گاز نیز باید به طور مداوم کالیبره شوند تا اندازه گیری های دقیق تری به دست آید. تکنیک کلی این است که قبل از هر بار استفاده، یک آزمایش پمپ روی دستگاه انجام شود. اگر نتایج اندازه گیری در محدوده خطای دستگاه باشد، می توان از ابزار به طور معمول استفاده کرد، در حالی که اگر نتایج از محدوده خطای معمولی منحرف شد، دستگاه باید برای استفاده مجدد کالیبره شود.
