مداخله متقاطع سنسورهای بدن - کاستی های ردیاب های گاز
باید تأکید کرد که در حال حاضر هیچ سنسور گاز با اثرات خاص برای یک گاز خاص وجود ندارد ، به این معنی که هیچ سنسور گاز هنوز برای تشخیص گازهای خاص مؤثر نیست. به عنوان مثال ، یک سنسور گازی با عنوان تشخیص مونوکسید کربن ممکن است با گاز هیدروژن در محیط تشخیص واکنش نشان دهد تا سیگنال بالاتر از غلظت مونوکسید کربن واقعی ، که به آن تداخل متقابل سنسور گفته می شود ، واکنش نشان دهد. وظیفه تولید کنندگان به حداقل رساندن این تداخل متقاطع از طریق روشهای مختلف فیزیکی یا شیمیایی ، مانند استفاده از غشاهای فیلتر و پارامترهای مدار مختلف برای به حداقل رساندن واکنش گازهای غیر آزمایشی است.
از طرف دیگر ، تداخل متقاطع همچنین می تواند برخی از راحتی ها را برای تولید ابزار در موقعیت های خاص فراهم کند. به عنوان مثال ، از یک آشکارساز مونوکسید کربن می توان برای تشخیص گاز هیدروژن استفاده کرد ، مشروط بر اینکه فقط گاز هیدروژن موجود در محیط و هیچ مونوکسید کربن وجود ندارد. در عین حال ، این سنسور باید با گاز هیدروژن کالیبره شود. سنسور متداول مونوکسید کربن/سولفید هیدروژن سولفید هیدروژن نیز توسط تولید کنندگان با استفاده از خصوصیات تداخل متقابل مونوکسید کربن و سنسورهای سولفید هیدروژن تولید می شود ، که می تواند به طور همزمان مونوکسید کربن و سولفید هیدروژن را تشخیص دهد و به هدف یک سنسور که به طور همزمان دو گاز را تشخیص می دهد.
با توجه به محدودیت های تکنولوژیکی ، سنسورهای گاز برای دستیابی به نتایج اندازه گیری دقیق تر باید تحت کالیبراسیون مداوم قرار بگیرند. به طور کلی ، ساز باید قبل از هر بار استفاده از آزمایش پمپ انجام شود. اگر نتایج اندازه گیری ابزار در محدوده خطا باشد ، می توان از آن به طور عادی استفاده کرد. با این حال ، اگر نتایج آزمون از محدوده خطای عادی منحرف شود ، ابزار باید قبل از استفاده مجدداً مجدداً ارزیابی شود.
