ردیاب های فضایی محدود برای تشخیص گازهای مضر:
تشخیص گازهای مضر در فضاهای محصور ، نیاز به ردیاب دارد تا از قبل برای تشخیص وارد شود. قبل از ورود پرسنل ، لازم است از راه دور ترکیب گازهای مضر در فضای محدود تشخیص داده شود. آزمایش را به ترتیب زیر انجام دهید: (1) اکسیژن را تأیید کرده و سطح غلظت اکسیژن فعلی را اندازه گیری کنید.
(2) تأیید گازهای قابل اشتعال و تشخیص تغییرات در گازهای قابل اشتعال.
(3) تأیید گازهای سمی و تشخیص اینکه آیا غلظت هر گاز سمی زیر حد مجاز قرار گرفتن در معرض مجاز (PEL) مشخص شده توسط OSHA است. گازهای سمی معمولاً در فضاهای محصور عبارتند از: سولفید هیدروژن ، مونوکسید کربن و سایر ترکیبات سمی گنجانده نشده است. ردیاب راه اندازی شده توسط شرکت RAE می تواند هر دو گاز منفرد و گازهای سمی مختلط را همزمان تشخیص دهد.
نمونه برداری و تشخیص غلظت گازها یا بخارات مختلف در قسمت بالا ، میانه و پایین یک فضای محدود بسیار مهم است. برخی از گازها نسبت به هوا سبک تر هستند (مانند متان و گازهای قابل اشتعال) و در قسمت فوقانی یک فضای محدود قابل جمع آوری هستند. برخی از گازها دارای وزن مخصوصی نسبت به هوا (مانند سولفید هیدروژن) هستند و در پایین فضاهای محصور می توان یافت. گازهای دیگری با وزن مخصوص تقریباً به اندازه هوا (مانند مونوکسید کربن) وجود دارد که در وسط یک فضای محدود قابل تشخیص است.
نمونه برداری در ارتفاعات مختلف در یک فضای محدود و تشخیص مداوم توسط ردیاب بر اساس وضعیت واقعی ، متوجه خواهیم شد که نتایج تشخیص متفاوت است.
به عنوان یک ردیاب هوایی از راه دور که در داخل منطقه مستقر شده است ، ما می توانیم بر اساس اطلاعات تشخیص بی وقفه آن ، به مناطق محدود شده دسترسی پیدا کنیم. یک فضای بسته وارد کاوشگر ردیاب یا درگاه مشاهده می شود و به طور مداوم نتایج تشخیص را به پرسنل محیطی می فرستد. با انتشار نشت ، بخارات سمی یا تغییر در فضا ، حتی بدون زنگ ، شرایط در یک فضای محدود به طور مداوم در حال تغییر است.
