روش های رایج تشخیص گاز سمی و مضر

روش های رایج تشخیص گاز سمی و مضر

هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز برای تشخیص گازهای سمی، ما همچنین چندین فناوری تشخیص گاز برای انتخاب داریم. در حال حاضر هیچ فناوری وجود ندارد که بتواند به سرعت، کم هزینه و با دقت مشکل تشخیص گازهای سمی خاص را حل کند. بنابراین، هنگام انتخاب روش های مناسب تشخیص گاز، باید عوامل مختلفی را نیز در نظر بگیریم و در نظر بگیریم.

1. فن آوری اندازه گیری لوله رنگ سنجی
علاوه بر استفاده از آشکارسازهای گاز سمی، فناوری لوله رنگ سنجی در حال حاضر همچنان به عنوان یک روش تشخیص گازهای سمی و مضر در حفاظت از محیط زیست صنعتی استفاده می شود. بزرگترین مزیت این روش اندازه گیری بر اساس واکنش های رنگی شیمیایی این است که می تواند کمبود حسگرهای تشخیص مناسب را که هنگام استفاده از ابزار اندازه گیری با آن مواجه می شود، جبران کند.

2. سنسور الکتروشیمیایی
سنسورهای الکتروشیمیایی در حال حاضر رایج‌ترین و بالغ‌ترین فناوری تشخیصی هستند که در آشکارسازهای گاز قابل حمل برای تشخیص گازهای سمی و مضر استفاده می‌شوند. مشخصات سنسورهای الکتروشیمیایی اندازه کوچک، مصرف انرژی کم، خطی بودن و تکرارپذیری خوب و طول عمر بالا است.

3. سنسورهای نیمه هادی
حسگرهای نیمه هادی عناصر تشخیصی هستند که از اکسیدهای فلزی یا موادی که به اکسیدهای نیمه هادی فلزی تبدیل می شوند ساخته شده اند. آنها می توانند در هنگام تعامل با گازها جذب سطحی یا واکنش ایجاد کنند که باعث تغییر در رسانایی، ویژگی های ولت آمپر یا پتانسیل سطحی شود که با حرکت حامل مشخص می شود. می توان از آن برای تشخیص گازهای قابل احتراق در غلظت های درصد و همچنین گازهای سمی در سطوح ppm استفاده کرد.

4. آشکارساز یونیزاسیون
آشکارسازهای یونیزاسیون موجود در بازار به دو دسته آشکارسازهای یونیزاسیون نوری (PID) و آشکارسازهای یونیزاسیون شعله (FID) تقسیم می‌شوند که معمولاً از آشکارسازهای گاز سمی در دستگاه‌های کروماتوگرافی گازی استفاده می‌شوند. جداسازی این دو حسگر در ابزارها به یک روش تشخیص رایج برای تشخیص ترکیبات آلی فرار تبدیل شده است.