روش های رایج مشاهده با میکروسکوپ های نوری
میکروسکوپ نوری یک ابزار نوری است که از نور به عنوان منبع نور برای بزرگنمایی و مشاهده ساختارهای ریز نامرئی با چشم استفاده می کند. اولین میکروسکوپ توسط یک بینایی شناس در سال 1604 ساخته شد.
در طول دو دهه گذشته، دانشمندان کشف کردهاند که میتوان از میکروسکوپهای نوری برای شناسایی، ردیابی و تصویربرداری از اجسام کوچکتر از نیمی از طول موج نور مرئی معمولی یا چند صد نانومتر استفاده کرد.
از آنجایی که میکروسکوپ های نوری به طور سنتی برای مطالعه مقیاس نانو مورد استفاده قرار نمی گرفتند، اغلب فاقد مقایسه کالیبراسیون با استانداردها برای بررسی صحت نتایج برای به دست آوردن اطلاعات دقیق در آن مقیاس هستند. میکروسکوپ می تواند دقیقاً و به طور مداوم مکان یک مولکول یا نانوذره را نشان دهد. با این حال، در عین حال، می تواند بسیار نادرست باشد، و مکان جسمی که توسط میکروسکوپ شناسایی می شود تا یک میلیاردم متر ممکن است در واقع یک میلیونیم متر باشد زیرا هیچ خطایی وجود ندارد.
میکروسکوپ های نوری در میان ابزار آزمایشگاهی رایج هستند و می توانند به راحتی نمونه های مختلف را از نمونه های ظریف بیولوژیکی گرفته تا تجهیزات الکتریکی و مکانیکی بزرگنمایی کنند. به همین ترتیب، میکروسکوپهای نوری با ترکیب نورها و نسخههای علمی دوربینهای موجود در گوشیهای هوشمند، به طور فزایندهای توانمند و مقرون به صرفه میشوند.
روش های رایج مشاهده با میکروسکوپ های نوری
روش مشاهده تداخل دیفرانسیل (DIC).
اصل
نور قطبی شده از طریق یک منشور خاص به پرتوهایی با شدت مساوی که عمود بر یکدیگر هستند تجزیه می شود. پرتو در دو نقطه بسیار نزدیک (کمتر از وضوح میکروسکوپ) از شی مورد بازرسی عبور می کند و در نتیجه تفاوت جزئی در فاز ایجاد می شود و تصویر سه بعدی به نظر می رسد. احساس سه بعدی.
امکانات
این می تواند باعث شود که شی مورد بازرسی احساس سه بعدی ایجاد کند و اثر مشاهده بصری تر است. به لنز شیئی خاصی نیاز نیست و با مشاهده فلورسانس بهتر عمل می کند. این می تواند تغییرات رنگ پس زمینه و اشیاء را برای دستیابی به اثر دلخواه تنظیم کند.
روش مشاهده میدان تاریک
دارکفیلد در واقع نورپردازی میدان تاریک است. ویژگی های آن با میدان روشن متفاوت است. مستقیماً نور روشنایی را مشاهده نمی کند، اما نور منعکس شده یا پراش شده توسط جسم مورد بازرسی را مشاهده می کند. بنابراین، میدان دید دارای پسزمینهای تیره است، در حالی که جسم بررسیشده بهعنوان یک تصویر روشن ظاهر میشود.
اصل میدان تاریک بر اساس پدیده نوری Tyndale است. هنگامی که گرد و غبار مستقیماً توسط نور قوی عبور می کند، چشم انسان نمی تواند آن را مشاهده کند. این ناشی از پراش نور قوی است. اگر نور را به صورت مایل به آن بتابانید، به نظر می رسد اندازه ذرات به دلیل انعکاس نور افزایش می یابد و آنها را برای چشم انسان قابل مشاهده می کند. لوازم جانبی ویژه مورد نیاز برای مشاهده میدان تاریک، کندانسور میدان تاریک است. ویژگی آن این است که اجازه نمی دهد پرتو نور از شی مورد بازرسی از پایین به بالا عبور کند، اما مسیر نور را به گونه ای تغییر می دهد که به سمت شی مورد بازرسی متمایل می شود، به طوری که نور روشنایی مستقیماً وارد نور نمی شود. عدسی شیئی، و از نور منعکس شده یا پراکنده بر روی سطح جسم مورد بازرسی برای ایجاد تصویر روشن استفاده می کند. وضوح مشاهده میدان تاریک بسیار بالاتر از رصد میدان روشن است و به 0 میرسد.02-0.004μm.
