روش های رایج مشاهده میکروسکوپ نوری
میکروسکوپ نوری یک ابزار نوری است که از نور به عنوان منبع نور برای بزرگنمایی و مشاهده ساختارهای ریز نامرئی با چشم استفاده می کند. اولین میکروسکوپ توسط یک بینایی شناس در سال 1604 ساخته شد.
در بیست سال گذشته، دانشمندان دریافته‌اند که می‌توان از میکروسکوپ‌های نوری برای شناسایی، ردیابی و تصویربرداری از اجسامی استفاده کرد که کمتر از نیمی از طول موج نور مرئی سنتی یا صدها نانومتر هستند.
از آنجایی که میکروسکوپ‌های نوری برای مطالعه مقیاس نانومتری به‌طور سنتی مورد استفاده قرار نگرفته‌اند، معمولاً فاقد مقایسه کالیبراسیون با استاندارد برای بررسی درست بودن یا نبودن نتایج هستند تا اطلاعات دقیقی در این مقیاس به دست آید. میکروسکوپ ها می توانند به وضوح و به طور مداوم موقعیت یکسان مولکول ها یا نانوذرات را نشان دهند. با این حال، در عین حال، می تواند بسیار نادرست باشد. موقعیت جسم شناسایی شده توسط میکروسکوپ در متر میلیاردم ممکن است در واقع یک میلیونم متر باشد، زیرا هیچ خطایی وجود ندارد.
میکروسکوپ نوری در ابزار آزمایشگاهی بسیار رایج است که به راحتی می تواند نمونه های مختلف را از نمونه های ظریف بیولوژیکی گرفته تا تجهیزات الکتریکی و مکانیکی بزرگ کند. به طور مشابه، میکروسکوپ‌های نوری به دلیل ترکیب نورهای تلفن‌های هوشمند با نسخه‌های علمی دوربین‌ها، روز به روز توانمندتر و مقرون به صرفه‌تر می‌شوند.
روش های رایج مشاهده میکروسکوپ نوری
روش مشاهده تداخل سنجی دیفرانسیل (DIC).
اصل
نور قطبی شده توسط یک منشور خاص به پرتوهای عمود بر یکدیگر و با شدت مساوی تجزیه می شود و پرتوها در دو نقطه بسیار نزدیک (کمتر از وضوح میکروسکوپ) از جسم شناسایی شده عبور می کنند، به طوری که فاز کمی متفاوت است. و تصویر یک احساس سه بعدی را ارائه می دهد.
مشخصه
به طوری که اثر مشاهده ای حس سه بعدی ایجاد شده توسط شی کشف شده شهودی تر است. هیچ لنز شیئی خاصی مورد نیاز نیست، که بهتر با مشاهدات فلورسانس مطابقت دارد و می تواند تغییر رنگ پس زمینه و اشیاء را برای دستیابی به نتایج ایده آل تنظیم کند.
روش مشاهده میدان تاریک
میدان دید تاریک در واقع نور میدان تاریک است. ویژگی های آن با میدان دید روشن متفاوت است. مستقیماً نور روشن‌کننده را مشاهده نمی‌کند، اما نور منعکس شده یا پراش شده توسط جسم مورد بازرسی را مشاهده می‌کند. بنابراین، میدان دید یک پس زمینه تاریک است، در حالی که جسم بررسی شده یک تصویر روشن ارائه می دهد.
اصل میدان دید تاریک بر اساس پدیده نوری تیندال است. هنگامی که نور قوی مستقیماً عبور می کند، گرد و غبار توسط چشم انسان قابل مشاهده نیست، که در اثر پراش نور قوی ایجاد می شود. اگر نور به صورت مایل به سمت آن هدایت شود، به نظر می رسد که اندازه ذرات افزایش یافته و به دلیل بازتاب نور برای چشم انسان قابل مشاهده است. لوازم جانبی ویژه مورد نیاز برای مشاهده میدان تاریک، کندانسور میدان تاریک است. ویژگی آن این است که اجازه نمی دهد پرتو نور از شی مورد بازرسی از پایین به بالا عبور کند، بلکه مسیر پرتو نور را تغییر می دهد و آن را به طور اریب بر روی جسم مورد بازرسی می تاباند، به طوری که نور روشنایی مستقیماً وارد عدسی شیئی نمی شود. و یک تصویر روشن با استفاده از نور منعکس شده یا پراکنده بر روی سطح جسم مورد بازرسی تشکیل می شود. وضوح مشاهدات میدان تاریک بسیار بالاتر از مشاهدات میدان روشن است و به 0 می‌رسد.02-0.004 μm.
