روش های متداول مورد استفاده برای تشخیص گازهای سمی و مضر
هنگام تشخیص گازهای سمی، ما همچنین چندین فناوری تشخیص گاز برای انتخاب داریم. در حال حاضر هیچ فناوری وجود ندارد که بتواند به سرعت، کم هزینه و با دقت مشکل تشخیص گازهای سمی خاص را حل کند. بنابراین، هنگام انتخاب روش های مناسب تشخیص گاز، باید عوامل مختلفی را نیز در نظر بگیریم و در نظر بگیریم.
1. فن آوری اندازه گیری لوله رنگ سنجی
علاوه بر استفاده از آشکارسازهای گاز سمی، فناوری لوله رنگ سنجی در حال حاضر همچنان به عنوان یک روش تشخیص گازهای سمی و مضر در حفاظت از محیط زیست صنعتی استفاده می شود. بزرگترین مزیت این روش اندازه گیری مبتنی بر واکنش های رنگی شیمیایی این است که می تواند کمبود حسگرهای تشخیص مناسب را که در حین اندازه گیری با آن مواجه می شوند، جبران کند.
2. سنسور الکتروشیمیایی
حسگرهای الکتروشیمیایی یک فناوری تشخیص رایج و نسبتا بالغ هستند که در حال حاضر در آشکارسازهای گاز قابل حمل برای تشخیص گازهای سمی و مضر استفاده می شود. مشخصات سنسورهای الکتروشیمیایی اندازه کوچک، مصرف انرژی کم، خطی بودن و تکرارپذیری خوب و طول عمر بالا است.
3. سنسورهای نیمه هادی
حسگرهای نیمه هادی عناصر تشخیصی هستند که از اکسیدهای فلزی یا موادی که به اکسیدهای نیمه هادی فلزی تبدیل می شوند ساخته شده اند. آنها می توانند در هنگام تعامل با گازها جذب سطحی یا واکنش ایجاد کنند که باعث تغییر در رسانایی، ویژگی های ولت آمپر یا پتانسیل سطحی می شود که با حرکت حامل مشخص می شود. می توان از آن برای تشخیص گازهای قابل احتراق در غلظت های درصد و همچنین گازهای سمی در سطوح ppm استفاده کرد.
4. آشکارساز یونیزاسیون
آشکارسازهای یونیزاسیون موجود در بازار به دو دسته آشکارسازهای فوتیونیزاسیون (PID) و آشکارسازهای یونیزاسیون شعله (FID) تقسیم می شوند که معمولاً از آشکارسازهای گاز سمی در آشکارسازهای فاز گاز استفاده می شوند. جداسازی این دو حسگر در ابزارها به یک روش تشخیص رایج برای تشخیص ترکیبات آلی فرار تبدیل شده است.
