روش های رایج مشاهده که با میکروسکوپ های نوری استفاده می شود
میکروسکوپ نوری یک ابزار نوری است که از نور به عنوان منبعی برای بزرگنمایی و مشاهده ساختارهای ریزی که با چشم غیرمسلح نامرئی هستند استفاده می کند. * اولین میکروسکوپ توسط یک بینایی شناس در سال 1604 ساخته شد.
در طول دو دهه گذشته، دانشمندان کشف کردهاند که میتوان از میکروسکوپهای نوری برای شناسایی، ردیابی و تصویربرداری از اجسامی استفاده کرد که کوچکتر از نصف طول موج نور مرئی معمولی یا چند صد نانومتر هستند.
از آنجایی که میکروسکوپ های نوری به طور سنتی برای مطالعه مقیاس نانومتری مورد استفاده قرار نمی گرفتند، اغلب فاقد مقایسه کالیبره شده با استانداردها برای بررسی صحیح بودن نتایج برای اطلاعات دقیق در آن مقیاس هستند. یک میکروسکوپ می تواند ** به طور مداوم موقعیت یک مولکول یا نانوذره را نشان دهد. با این حال، در عین حال، میتواند بسیار نادرست باشد، و موقعیت جسمی که توسط میکروسکوپ شناسایی میشود در یک میلیاردم متر ممکن است در واقع یک میلیونیم متر باشد، زیرا هیچ خطایی وجود ندارد.
میکروسکوپ های نوری در ابزارهای آزمایشگاهی رایج هستند و به راحتی می توانند نمونه های مختلف را بزرگنمایی کنند، از نمونه های ظریف بیولوژیکی گرفته تا دستگاه های الکتریکی و مکانیکی. به طور مشابه، میکروسکوپهای نوری به طور فزایندهای توانمند و مقرون به صرفه میشوند زیرا نورهای موجود در گوشی هوشمند شما را با نسخه علمی یک دوربین فیلمبرداری ترکیب میکنند.
روشهای مشاهده رایج برای میکروسکوپهای نوری
روش مشاهده تداخل دیفرانسیل (DIC).
اصل
نور پلاریزه با استفاده از یک منشور خاص به پرتوهای عمود بر یکدیگر و با شدت برابر تقسیم می شود. پرتوها از شی مورد بررسی در دو نقطه بسیار نزدیک (کوچکتر از وضوح میکروسکوپ) عبور می کنند، بنابراین در فاز کمی متفاوت هستند و به تصویر احساس سه بعدی استریوسکوپی می دهند.
امکانات
آیا می توانم شی مورد بررسی را تولید سه بعدی احساس سه بعدی اثر مشاهده بصری تر است. نیازی به لنز شیئی خاصی نیست و با مشاهده فلورسانس بهتر عمل می کند و تغییر رنگ پس زمینه و جسم را می توان برای رسیدن به جلوه مورد نظر تنظیم کرد.
روش مشاهده دارکفیلد
میدان تاریک در واقع روشنایی میدان تاریک است. با میدان روشن متفاوت است زیرا مستقیماً نور روشن را مشاهده نمی کند، اما نور منعکس شده یا منعکس شده از جسم مورد بررسی است. در نتیجه، میدان دید یک پس زمینه تاریک است، در حالی که جسم مورد بررسی تصویری روشن ارائه می دهد.
اصل میدان دید تاریک بر اساس پدیده Tyndall در اپتیک است که در صورت عبور نور مستقیم قوی از چشم انسان که ناشی از نور شدیدی است که به اطراف آن تابیده می شود، گرد و غبار ریز توسط چشم انسان قابل مشاهده نیست. اگر نور به صورت مایل به سمت آن هدایت شود، به نظر می رسد که اندازه ذرات به دلیل بازتاب نور افزایش یافته و برای چشم انسان قابل مشاهده می شود. وسیله جانبی ویژه ای که برای رصد میدان تاریک مورد نیاز است، محدوده لکه بینی میدان تاریک است. مشخصه آن این است که اجازه نمی دهد پرتو نور از شی مورد بررسی از پایین به بالا عبور کند، بلکه مسیر نور را به گونه ای تغییر می دهد که به طور مایل به سمت جسم مورد بررسی هدایت شود، به طوری که نور روشن کننده مستقیماً به عدسی شیئی وارد نشود. و با استفاده از نور منعکس شده یا پراش شده از سطح جسم مورد بررسی، تصویر روشنی تشکیل می شود. وضوح مشاهده میدان تاریک بسیار بالاتر از مشاهده میدان روشن است و به 0 میرسد.{5}}.004μm.
