خرابی های رایج و راه حل های ساده آشکارسازهای گاز
خرابی های رایج دتکتورهای گاز عمدتاً ناشی از استفاده نادرست توسط کاربران، ناآگاهی از عملکرد آشکارساز، انتخاب نادرست تجهیزات، عدم ساخت کاربران بر اساس مشخصات و نگهداری ناکافی است. در ادامه به طور عمده دلایل عدم استفاده کاربر از آشکارساز گاز قابل اشتعال را تحلیل می کند و در عین حال نحوه استفاده صحیح از آشکارساز گاز قابل اشتعال را برای به حداقل رساندن وقوع خرابی آلارم گاز پیشنهاد می کند.
1. فرآیند ساخت و ساز استاندارد نیست
بی نظمی در روند ساخت و ساز باعث می شود که آشکارساز گاز قابل اشتعال در حین استفاده خرابی ها را تشخیص دهد. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق در نزدیکی تجهیزاتی که مستعد نشتی گاز قابل احتراق است نصب نشده باشد یا در حین نصب در مجاورت فن اگزوز نصب شده باشد، گاز قابل احتراق نشت شده را نمی توان به طور کامل در نزدیکی آشکارساز گاز قابل احتراق پخش کرد، به طوری که نشت خطرناک نمی تواند به سرعت حذف شود. تشخیص آشکارساز گاز فعال آشکارساز گاز قابل احتراق در محل سکونت باید در نزدیکی خط لوله گاز و اجاق گاز در آشپزخانه نصب شود. هنگامی که خانه از گاز طبیعی استفاده می کند، آشکارساز گاز باید در سقف 300 میلی متر از سقف نصب شود. آشکارساز باید در فاصله 300 میلی متری از زمین نصب شود. اگر آشکارساز گاز قابل اشتعال به طور قابل اعتمادی زمین نباشد و نتوان آن را به صورت الکترومغناطیسی تداخل کرد، ولتاژ تحت تأثیر قرار می گیرد و داده های تشخیص نادرست خواهند بود. بنابراین، آشکارساز گاز قابل اشتعال باید به طور قابل اعتمادی در طول ساخت و ساز به زمین متصل شود. ترمینال های هشدار و اتصال گاز قابل اشتعال در مکان هایی قرار دارند که مستعد برخورد یا ورود آب است که باعث قطع شدن مدار الکتریکی یا اتصال کوتاه می شود. برای جوشکاری باید از شار غیر خورنده استفاده شود، در غیر این صورت خوردگی در محل اتصال جدا می شود یا مقاومت خط را افزایش می دهد که بر تشخیص طبیعی تأثیر می گذارد. آشکارساز را روی زمین نیندازید یا نیندازید. اشکال زدایی باید پس از ساخت و ساز انجام شود تا اطمینان حاصل شود که آلارم گاز قابل احتراق در شرایط کاری عادی قرار دارد.
2. استفاده نادرست توسط کاربران
کاربران دزدگیر گاز هنگام استفاده از دتکتور گاز، کولر و تجهیزات گرمایشی را نزدیک به آشکارساز گاز قابل احتراق نصب می کنند. هنگام استفاده از تهویه مطبوع و تجهیزات گرمایشی، اگر جریان هوای سرد و گرم مستقیماً از زنگ گاز قابل احتراق عبور کند، ممکن است باعث ایجاد خطا در مقاومت سیم پلاتینی زنگ هشدار گاز احتراق شود. بنابراین، هشدار گاز قابل احتراق باید دور از تهویه مطبوع و تجهیزات گرمایشی نگهداری شود تا از خرابی های ناشی از نصب نادرست جلوگیری شود. کاربران همچنین باید در هنگام استفاده از آشکارساز گازهای قابل اشتعال به تداخل ضد الکترومغناطیسی توجه کنند. موقعیت نصب، زاویه نصب، اقدامات حفاظتی و سیم کشی سیستم هشدار گاز قابل احتراق باید از تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری کند. سه راه اصلی وجود دارد که محیط الکترومغناطیسی می تواند بر آلارم گازهای قابل احتراق تأثیر بگذارد: تداخل امواج الکترومغناطیسی در هوا، گروه های پالس باریک در منابع تغذیه و سایر خطوط ورودی و خروجی، و الکتریسیته ساکن بدن انسان.
