روشهای تشخیص متداول توسط آشکارسازهای گاز سمی به اشتراک گذاشته شده است
در طی فرآیند تولید گازهای سمی و مضر ، گازهای موجود در این کارگاه توسط بخار ، غبار ، گرد و غبار و سایر آلاینده ها آلوده می شوند. در شرایطی که بسیاری از افراد نمی توانند آن را ببینند ، می تواند به بدن انسان آسیب های برگشت ناپذیر وارد کند. خصوصیات فیزیکی و شیمیایی گازهای مضر ، دوز ، غلظت ، مدت زمان عملکرد سموم و وضعیت سلامتی اپراتورها از نزدیک مرتبط هستند.
در سناریوهای تولید گاز خطرناک ، آشکارسازهای گاز سمی باید برای تشخیص گازهای سمی و مضر مجهز شوند ، هشدارهای خطر را فراهم کنند و از بروز حوادث جلوگیری کنند.
هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز سمی برای تشخیص گازهای مضر ، تکنیک های مختلفی برای تشخیص گاز وجود دارد. امروز ، من به امید کمک به انتخاب شما ، چندین روش تشخیص برای ردیاب های گاز سمی را با شما به اشتراک می گذارم.
1. فناوری اندازه گیری لوله رنگ سنجی: علاوه بر استفاده از آشکارسازهای گاز سمی ، فناوری اندازه گیری لوله رنگری هنوز یک روش تشخیص گاز سمی و مضر است که در حفاظت از محیط زیست صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد. مزیت این روش اندازه گیری مبتنی بر واکنشهای رنگی شیمیایی این است که می تواند کاستی های اندازه گیری ابزار را که برای تشخیص سنسورها مناسب نیستند ، جبران کند.
2. سنسورهای الکتروشیمیایی: سنسورهای الکتروشیمیایی یک فناوری تشخیص متداول و پیشرفته است که در ردیاب های گاز قابل حمل مورد استفاده قرار می گیرد و تشخیص گازهای سمی و مضر را در موقعیت های مختلف تسهیل می کند. سنسورهای الکتروشیمیایی ویژگی های اندازه کوچک ، مصرف کم مصرف ، تکرارپذیری خوب و عمر طولانی را دارند.
سنسور نیمه هادی: یک سنسور نیمه هادی یک عنصر تشخیص ساخته شده از اکسید فلزی یا اکسید نیمه هادی فلزی است. این امر می تواند هنگامی که جذب سطح با گازها تعامل دارد ، واکنش هایی ایجاد کند ، در نتیجه تغییر در هدایت یا پتانسیل سطح خصوصیات آمپر ولت ، که با حرکت حامل مشخص می شود ، و می تواند برای تشخیص درصد غلظت گازهای قابل احتراق استفاده شود.
