طبقه بندی و اصل کار آشکارسازهای گاز سمی
هنگام مواجهه با گازهای سمی می توان آنها را بر اساس خطراتشان به دو دسته گازهای قابل احتراق و گازهای سمی طبقه بندی کرد. با توجه به خواص و خطرات مختلف آنها، روش های تشخیص آنها نیز متفاوت است. آشکارساز گاز سمی یک ابزار تشخیص حرفه ای است. گازهای قابل احتراق گازهای خطرناکی هستند که معمولاً در محیطهای صنعتی مانند پتروشیمیها با آن مواجه میشوند و عمدتاً از گازهای آلی مانند آلکانها و گازهای معدنی خاصی مانند مونوکسید کربن تشکیل شدهاند. انفجار گازهای قابل احتراق مستلزم شرایط خاصی است و گازهای قابل احتراق گازهای خطرناکی هستند که معمولاً در سایت های صنعتی مانند پتروشیمی ها با آن مواجه می شوند. یعنی غلظت معینی از گاز قابل احتراق، مقدار مشخصی اکسیژن و حرارت کافی برای مشتعل شدن منبع احتراق آن. اینها سه عنصر ضروری یک انفجار هستند و هیچ کدام ضروری نیستند. به عبارت دیگر عدم وجود هر یک از این شرایط باعث آتش سوزی یا انفجار نخواهد شد. هنگامی که بخار گاز قابل احتراق، غبار و اکسیژن با هم مخلوط می شوند و به غلظت معینی می رسند، هنگامی که در معرض منبع آتش با دمای معین قرار می گیرند، منفجر می شوند. غلظتی که در آن گازهای قابل احتراق می توانند هنگام قرار گرفتن در معرض منبع آتش منفجر شوند، حد غلظت انفجار نامیده می شود که به اختصار حد انفجار نامیده می شود و به طور کلی بر حسب درصد بیان می شود. در واقع این مخلوط در هیچ نسبت اختلاط منفجر نمی شود و نیاز به محدوده غلظت دارد. هنگامی که غلظت گاز قابل احتراق کمتر از حد حداقل LEL باشد، عدم غلظت گاز قابل احتراق، و زمانی که غلظت آن بالاتر از حد حداکثر انفجار UEL باشد، کمبود اکسیژن باعث انفجار نخواهد شد. LEL و UEL گازهای قابل احتراق مختلف متفاوت است. برای این نکته به مقدمه شماره هشتم مراجعه کنید که در کالیبراسیون ابزار باید به آن توجه شود. به دلایل ایمنی، زمانی که غلظت گاز قابل احتراق در LEL 10٪ و 20٪ است، به طور کلی باید یک زنگ هشدار صادر کنم که در اینجا به عنوان 10٪ LEL نامیده می شود. یک هشدار هشدار ایجاد کنید، در حالی که 20٪ LEL هشدار خطر نامیده می شود. به همین دلیل است که آشکارساز گازهای قابل احتراق به عنوان آشکارساز LEL نیز شناخته می شود. طبقه بندی و اصل کار آشکارسازهای گاز سمی: الف) حسگرهای گازی که از خواص فیزیکی و شیمیایی استفاده می کنند، مانند نوع نیمه هادی (نوع کنترل سطح، نوع کنترل حجم، نوع پتانسیل سطح)، نوع احتراق کاتالیزوری، نوع هدایت حرارتی جامد و غیره. ) سنسورهای گاز با استفاده از خواص فیزیکی مانند هدایت حرارتی، تداخل نوری، جذب مادون قرمز و غیره ج) حسگرهای گاز با استفاده از خواص الکتروشیمیایی، مانند الکترولیز پتانسیل ثابت، سلول گالوانیکی، الکترود یون دیافراگم، الکترولیت ثابت و غیره.
