تجزیه و تحلیل علت خرابی آشکارساز گازهای قابل احتراق

تجزیه و تحلیل علت خرابی آشکارساز گازهای قابل احتراق

دو دلیل برای خرابی آشکارساز گازهای قابل احتراق وجود دارد: فرآیند ساخت و ساز استاندارد نیست و تعمیر و نگهداری به درستی انجام نمی شود. هر دو دارای عوامل احتمالی هستند که منجر به خرابی آشکارساز گازهای قابل احتراق می شود. اگر فرآیند ساخت و ساز استاندارد نباشد، یک آشکارساز گاز قابل اشتعال برای تشخیص عیوب در حین استفاده استفاده می شود. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق در نزدیکی تجهیزاتی که مستعد نشتی گاز قابل احتراق است نصب نشده باشد یا در حین نصب در مجاورت فن اگزوز نصب شده باشد، گاز قابل احتراق نشت شده را نمی توان به طور کامل در نزدیکی آشکارساز گاز قابل احتراق پخش کرد، به طوری که نشت خطرناک نمی تواند به سرعت حذف شود. تشخیص آشکارساز گاز

آشکارساز گاز قابل احتراق در محل سکونت باید در نزدیکی خط لوله گاز و اجاق گاز در آشپزخانه نصب شود. هنگامی که خانه از گاز طبیعی استفاده می کند، آشکارساز گاز باید در سقف 300 میلی متر از سقف نصب شود. آشکارساز باید در فاصله 300 میلی متری از زمین نصب شود. اگر آشکارساز گاز قابل اشتعال به طور قابل اعتمادی زمین نباشد و تداخل الکترومغناطیسی را نتوان حذف کرد، ولتاژ تحت تأثیر قرار می گیرد و داده های تشخیص نادرست خواهند بود.

بنابراین، آشکارساز گاز قابل اشتعال باید به طور قابل اعتمادی در طول ساخت و ساز به زمین متصل شود. ردیاب‌ها و پایانه‌های گاز قابل اشتعال در مکان‌هایی نصب می‌شوند که مستعد برخورد یا ورود آب هستند که ممکن است باعث قطع شدن مدار الکتریکی یا اتصال کوتاه شود. برای جوشکاری باید از شار غیر خورنده استفاده شود، در غیر این صورت خوردگی در محل اتصال جدا می شود یا مقاومت خط را افزایش می دهد که بر تشخیص طبیعی تأثیر می گذارد. آشکارساز را روی زمین نیندازید یا نیندازید. اشکال زدایی باید پس از ساخت و ساز انجام شود تا اطمینان حاصل شود که آلارم گاز قابل احتراق در شرایط کاری عادی قرار دارد.

نگهداری از آشکارساز گازهای قابل احتراق نیز بسیار مهم است. به دلیل محیط کار سخت آشکارسازهای گاز قابل اشتعال، بسیاری از آنها در فضای باز نصب می شوند و اغلب توسط گرد و غبار و گازهای آلاینده مختلف مورد حمله قرار می گیرند. برای تشخیص اطلاعات گاز قابل اشتعال، آشکارساز گاز قابل اشتعال باید با محیط تشخیص ارتباط برقرار کند. بنابراین ورود گازهای آلاینده مختلف و گرد و غبار انباشته شده در محیط به دتکتور اجتناب ناپذیر است و آسیب به شرایط کاری دتکتور ناشی از آن وجود عینی است. موقعیتی رخ می دهد که منجر به خطا یا عدم شناسایی می شود. بنابراین، تمیز کردن و نگهداری منظم آشکارساز گاز قابل اشتعال یک وظیفه مهم برای جلوگیری از خرابی است.

نکته دیگری که باید به آن توجه کرد این است که زمین باید به طور مرتب چک شود. اگر اتصال زمین الزامات استاندارد را برآورده نکند یا اصلاً زمین نباشد، آشکارساز گاز قابل اشتعال را نیز مستعد تداخل الکترومغناطیسی می کند و باعث خرابی می شود. جلوگیری از پیری اجزا از منظر قابلیت اطمینان، عمل نیز ثابت کرده است که خرابی های ناشی از پیری اجزا در سیستم آشکارسازهای گاز قابل اشتعال با دوره خدمات بیش از 10 سال افزایش می یابد. بنابراین، در صورتی که مدت زمان سرویس بیش از الزامات مقررات استفاده باشد، باید به موقع تعویض شود.