آیا آشکارسازهای گاز می توانند ازن را تشخیص دهند؟

آیا آشکارسازهای گاز می توانند ازن را تشخیص دهند؟

آیا آشکارساز گاز می تواند ازن را تشخیص دهد؟ اکنون ازن موجود در تروپوسفر آشکارساز گاز توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) و آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده به عنوان یک گاز آلوده کننده تعیین شده است. مطالعات نشان داده است که غلظت ازن در هوا معمولاً 012ppm (1ppm یک قسمت در میلیون است) {{0}} است که می‌تواند باعث خارش پوست، سوزش چشم، حفره بینی و مجاری تنفسی شود. بر عملکرد ریه تأثیر می گذارد و علائمی مانند سرفه، تنگی نفس و درد قفسه سینه را تحت تأثیر قرار می دهد. داده‌های نظارتی از بخش‌های بهداشتی برخی از شهرهای ایالات متحده نشان می‌دهد که وقتی سطح ازن در هوا به 0.05ppm افزایش می‌یابد، تعداد پذیرش‌های بیمارستانی به طور متوسط ​​بین 7 تا 10 درصد افزایش می‌یابد.

آشکارساز گاز چگونه ازن را تشخیص می دهد؟

1. دکمه روشن/خاموش آشکارساز گاز را فشار دهید، 30-60 ثانیه صبر کنید و پس از روشن شدن کامل آشکارساز گاز، تمام مقادیر روی نمایشگر به طور معمول نمایش داده می شود.

2. دتکتور گاز دستی را در محیطی قرار دهید تا تشخیص داده شود و حدود 3 دقیقه صبر کنید. پس از اینکه آشکارساز گاز غلظت نشت گاز ازن را در محیط به طور کامل تشخیص داد، مقدار غلظت ویژه گاز ازن بر روی نمایشگر نمایش داده می شود.

3. پس از استفاده از آشکارساز گاز، علاوه بر خاموش شدن معمولی و شارژ به موقع و عمر باتری، تعمیر و نگهداری موثر روی دتکتور گاز نیز ضروری است: معمولاً مقدار به صفر تنظیم می شود، ابزار تمیز می شود، به خصوص موقعیت سنسور روی سر آشکارساز گاز، تمیز کردن به موقع گرد و غبار ضروری است، زیرا بسیاری از محیط های عملیاتی در محل نسبتاً خشن هستند و ذرات ریز گرد و غبار می توانند به راحتی باعث مسدود شدن سنسور آشکارساز گاز شوند و حساسیت را تحت تأثیر قرار دهند. از آشکارساز.

آشکارساز اکسید نیتروژن دستی سری Zunxingzhe

آیا آشکارساز گاز می تواند ازن را تشخیص دهد؟

آیا آشکارساز گاز می تواند ازن را تشخیص دهد؟ سپس، چگونه ازن تبدیل خود را از یک چتر محافظ به یک "قاتل سلامتی" کامل کرد؟ این کار با خواص شیمیایی فوق فعال ازن شروع می شود. ازن واکنش پذیری قوی دارد و به راحتی تجزیه می شود. می تواند نقره را به اکسید نقره و سولفید سرب را به سولفات سرب در دمای اتاق اکسید کند. ازن به عنوان یک اکسیدان قوی، تقریباً با هر بافت بیولوژیکی می تواند واکنش نشان دهد. هنگامی که ازن به داخل راه های هوایی استنشاق می شود، با سلول ها، مایعات و بافت های موجود در راه های هوایی واکنش نشان می دهد و در نتیجه عملکرد ریه ها ضعیف می شود و به بافت آسیب می رسد. برای افرادی که از آسم، آمفیزم و برونشیت مزمن رنج می برند، آسیب ازن بیشتر است.