روش کالیبراسیون کنتور اکسیژن محلول برای پایش کیفیت آب
محتوای اکسیژن محلول در آب یکی از شاخص های مهم برای اندازه گیری انرژی خودپالایی آب و قضاوت در مورد کیفیت آب است. محتوای اکسیژن محلول ارتباط نزدیکی با ترکیب و توزیع جوامع بیولوژیکی در بدنه های آبی دارد. برای ماهی در آب، اکسیژن محلول باید بیشتر از 4 میلی گرم در لیتر باشد تا از فعالیت های طبیعی زندگی آنها اطمینان حاصل شود. بنابراین، در طول فرآیند پایش کیفیت آب، توجه زیادی به نشانگر اکسیژن محلول می شود.
روش های اصلی اندازه گیری اکسیژن محلول در آب عبارتند از: روش یدومتری، روش پروب الکتروشیمیایی، روش هدایت و روش فلورسانس. یدومتری اولین روشی است که برای اندازه گیری اکسیژن محلول در آب استفاده می شود و همچنین روش معیار برای اندازه گیری اکسیژن محلول در آب است. هنگامی که آب حاوی برخی مواد احیا کننده مانند نیتریت سدیم، سولفید، تیوره، اسید هیومیک یا تانن باشد، باعث تداخل بیشتر در داده های تیتراسیون یدومتریک می شود. در این حالت روش پروب الکتروشیمیایی توصیه می شود. . ابزارهای روش پروب الکتروشیمیایی به دلیل سرعت اندازه گیری سریع، نتایج پایدار، داده های دقیق و تداخل کم به طور گسترده در کارهای عملی استفاده می شوند. اصل کار آن این است که وقتی مولکول های اکسیژن در آب از دیافراگم عبور می کنند، توسط الکترود کار کاهش می یابند. این فرآیند یک مقدار را تولید می کند. غلظت اکسیژن به طور مستقیم با جریان انتشار مرتبط است و غلظت اکسیژن محلول در آب با اندازه گیری این جریان انتشار محاسبه می شود. استاندارد روش فعلی برای روش پروب الکتروشیمیایی برای اندازه گیری اکسیژن محلول HJ 509-2009 است. این مقاله عمدتاً جزئیات عملیات و نگهداری روش پروب الکتروشیمیایی را برای اندازه‌گیری اکسیژن محلول در آب مورد بحث و تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد تا به طور کامل ویژگی‌های عملکرد دستگاه را درک کرده و در نتیجه دقت اندازه‌گیری اکسیژن‌متر محلول را بهبود بخشد.
کالیبراسیون محدوده کنتور اکسیژن محلول
روش آزمایشگاهی 1 (روش آب هوای اشباع): در دمای اتاق 20 درجه، 1 لیتر آب فوق خالص را در یک لیوان 2 لیتری پر کنید، آب را به مدت 2 ساعت هوادهی کنید، هوادهی را متوقف کرده و 30 دقیقه بگذارید بماند و سپس کالیبراسیون محدوده انجام شود. ابزار. سرعت آهنربا را 500 دور در دقیقه انتخاب کنید یا الکترود را به طور مکرر در فاز آب هم بزنید تا کالیبراسیون شروع شود. کالیبراسیون هوا و آب اشباع را در رابط ابزار انتخاب کنید. پس از تکمیل، مقیاس کامل به صورت 100% نمایش داده می شود.
روش آزمایشگاهی 2 (روش هوای اشباع از آب): در دمای اتاق 20 درجه، آب را به اسفنج در آستین محافظ پروب اضافه کنید تا کاملا خیس شود، آب روی غشای الکترود پروب را با کاغذ صافی جذب کنید. و سپس الکترود را به آستین محافظ برگردانید. پس از تعادل در آستین به مدت 2 ساعت، کالیبراسیون را شروع کنید. کالیبراسیون هوای اشباع از آب را در رابط ابزار انتخاب کنید. پس از تکمیل، مقیاس کامل به صورت 102.3% نمایش داده می شود. به طور کلی، نتایج کالیبراسیون با استفاده از روش هوای اشباع از آب و روش هوا-آب اشباع سازگار است. پس از کالیبراسیون، هوای اشباع شده با آب یا هوای اشباع شده از آب مجددا آزمایش می شود و مقدار اندازه گیری شده حدود 9.0 میلی گرم در لیتر است.
کالیبراسیون در محل: قبل از هر بار استفاده، ابزار باید کالیبره شود. انجام آن در محیط 20 درجه زمانی که در فضای باز استفاده می شود دشوار است. بنابراین، می توانید روش هوای اشباع از آب را برای کالیبره کردن در آستین پروب در محل انتخاب کنید. از این روش برای کالیبره کردن ابزار برای اندازه گیری استفاده کنید. خطای نشانگر در محدوده قابل قبول است و به طور معمول قابل استفاده است.
کالیبراسیون نقطه صفر
از آب بی هوازی تازه تهیه شده استفاده کنید، {{0}}.25 گرم سولفیت سدیم و 0.25 گرم هگزا هیدرات کلرید کبالت را در 250 میلی لیتر آب فوق خالص حل کنید، پروب را داخل آب بی هوازی قرار داده و به آرامی حرکت دهید، کالیبراسیون نقطه صفر را شروع کنید و صبر کنید تا مقدار ابزار تثبیت شود. بعد از صفر روی Finish کلیک کنید. ابزارهای با جبران نقطه صفر نیازی به انجام کالیبراسیون نقطه صفر ندارند.
