روش کالیبراسیون و تایید آشکارساز گاز
آشکارساز گاز یک ابزار ابزار دقیق برای تشخیص غلظت نشت گاز است، از جمله: آشکارسازهای گاز قابل حمل، آشکارسازهای گاز دستی، آشکارسازهای گاز ثابت، آشکارسازهای گاز آنلاین و غیره. آشکارسازهای گاز عمدتاً از سنسورهای گاز برای تشخیص انواع گازهای موجود در محیط استفاده میکنند. . حسگرهای گاز حسگرهایی هستند که برای تشخیص ترکیب و محتوای گازها استفاده می شوند. پس روش کالیبراسیون ردیاب گاز چیست؟
روش کالیبراسیون آشکارساز گاز:
1. بررسی رابطه خطی ابزار
اول از همه، برای اطمینان از عملکرد طبیعی آشکارساز گاز، ابزار تحلیلی به عنوان نوعی ابزار اندازه گیری باید هر ساله توسط اداره معتبر اندازه گیری مطابق با مقررات تدوین شده توسط دولت قبل از اینکه قابل آزمایش باشد، آزمایش شود. دارای مجوز برای استفاده
در عین حال لازم است از یک سری گازهای استاندارد نیز استفاده شود تا بررسی شود که آیا رابطه خطی آشکارساز گاز در کل محدوده خطی هر سال در حالت عادی است یا خیر. در غیر این صورت، اعتقاد کورکورانه به یکپارچگی ابزارهای تحلیلی (حتی ابزارهای وارداتی) قطعا منجر به داده های اشتباه و اشتباه در مدیریت تولید و مدیریت کیفیت خواهد شد.
2. کالیبراسیون ابزارهای رایج برای تجزیه و تحلیل کمی
به عنوان یک ابزار تجزیه و تحلیل کمی، آشکارساز گاز از گاز استاندارد برای کالیبراسیون (یا کالیبراسیون) قبل از تجزیه و تحلیل کمی استفاده می کند. گاز استاندارد عموماً از واحد ملی اندازه شناسی یا یک کارخانه قانونی خریداری می شود. در موارد خاص، می توان آن را به تنهایی پیکربندی کرد (اما باید صلاحیت و توانایی پیکربندی گاز استاندارد و تجهیزات مربوطه را داشته باشد).
عمر مفید گاز استاندارد یک سال است. هنگام استفاده از گاز استاندارد برای کالیبره کردن ابزار تحلیلی، همچنین لازم است که درک عمیقی از رویه ها و قوانین استفاده عادی داشته باشید. اگر گاز استانداردی را خریداری و استفاده کنید که الزامات را برآورده نمی کند، منجر به انحرافات زیادی در داده های آنالیز می شود. اگر درک خوبی از الزامات استفاده از گاز استاندارد نداشته باشید، به دلیل عدم توانایی در بدست آوردن نتایج دقیق داده ها، برای کالیبراسیون آشکارسازهای گاز نیز مشکل ایجاد می کند.
3. تجزیه و تحلیل خطا
در فرآیند کاربرد آشکارساز گاز تحلیلی، برای دادههای هر نتیجه اندازهگیری، در نهایت یک تحلیل خطا انجام میشود تا صحت، دقت و اعتبار تجزیه و تحلیل دادهها مشخص شود. یک تحلیلگر واجد شرایط نباید و نباید نتایج هر تجزیه و تحلیل و تعیین را گزارش یا منتشر کند.
به طور کلی پس از به دست آمدن نتیجه اندازه گیری، پس از تجزیه و تحلیل خطا، زمانی که مشخص شد خطای کل داده های تجزیه و تحلیل شده کمتر از خطای مجاز مشخص شده است، این یک (یا گروهی از) داده ها به عنوان نتیجه اندازه گیری صحیح در نظر گرفته می شود. و گزارش یا اعلام کرد. در غیر این صورت، داده های نادرست می تواند عواقب نامطلوب جدی برای مدیران تولید داشته باشد.
