برد یاب های لیزری هم از لیزر و هم از رادار استفاده می کنند.

برد یاب های لیزری هم از لیزر و هم از رادار استفاده می کنند.

شبکه ابزار محدوده لیزری Xiyuantai یک فناوری سنجش از راه دور فعال است که فاصله بین سنسور و هدف را از طریق لیزر ساطع شده توسط حسگر (lidar) اندازه گیری می کند. با توجه به اهداف شناسایی مختلف، این فناوری را می توان به دو دسته تشخیص هوا و تشخیص زمین تقسیم کرد. محدوده لیزری هوا به هوا با انتشار یک پرتو لیزر در هوا و دریافت پژواک منعکس شده توسط ذرات معلق در هوا، تعیین خواص فیزیکی و شیمیایی جو را تکمیل می کند. هدف اصلی محدوده لیزری زمینی به دست آوردن اطلاعات سطحی مانند زمین شناسی، توپوگرافی، شکل زمین و وضعیت کاربری زمین است. با توجه به طبقه بندی سکوهای نصب شده بر حسگر، محدوده لیزری را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: فضابرد (مستقر در ماهواره)، هوابرد (مستقر در هواپیما)، سوار بر وسیله نقلیه (ماشین سوار) و موقعیت یابی (نقطه ثابت). اندازه گیری).

فناوری محدوده لیزری در دهه 1960 آغاز شد و در دهه 1970 و 1980، فناوری لیزر به بخش مهمی از تجهیزات محدوده الکترونیکی تبدیل شد. LIDAR (Light Detection And Ranging) معمولاً به فناوری برد لیزر زمین به زمین هوابرد اشاره دارد و اصطلاح چینی اغلب به LIDAR توسط رادار لیزری اشاره دارد. در ایالات متحده، از دهه 1970، بسیاری از آژانس ها از جمله سازمان ملی هوانوردی و فضایی (NASA)، اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) و وزارت نقشه برداری دفاع ایالات متحده (DMA) شروع به توسعه حسگرهای LIDAR کرده اند. برای بررسی های اقیانوس شناسی و توپوگرافی. در اروپا، تحقیقات در مورد محدوده لیزر تقریباً همزمان با ایالات متحده آغاز شد. برخلاف ایالات متحده، آنها متعهد به توسعه سیستم‌های راداری برد لیزری سکوی ماهواره‌ای هستند و بیشتر بر توسعه و تحقیق سکوهای هوابرد و سیستم‌های رادار لیزری منطبق تمرکز می‌کنند. و به موفقیت قابل توجهی دست یافت.

در دهه 1990، با توسعه فناوری GPS هوابرد و سیستم های رایانه ای قابل حمل، پایداری و دقت سیستم LIDAR بسیار بهبود یافته بود و به تدریج در اروپا مورد استفاده تجاری قرار گرفت و تحقیقات کاربردی مرتبط بلافاصله در اروپا راه اندازی شد.

در مقایسه با سایر فناوری‌های سنجش از دور، تحقیق در مورد LIDAR یک زمینه بسیار جدید است و تحقیقات در مورد بهبود دقت و کیفیت داده‌های LIDAR و غنی‌سازی فناوری کاربرد داده‌های LIDAR کاملاً فعال است. متفاوت از فناوری تصویربرداری سنجش از دور، سیستم LIDAR می‌تواند به سرعت اطلاعات مختصات جغرافیایی سه‌بعدی سطح زمین و اشیاء مربوطه روی زمین (درختان، ساختمان‌ها، سطح زمین و غیره) را به دست آورد و ویژگی‌های سه‌بعدی آن مطابقت دارد. نیازهای پژوهشی اصلی زمین دیجیتال امروزی

با بهبود مستمر حسگرهای LIDAR، افزایش تدریجی تراکم نقاط نمونه برداری از سطح، و افزایش تعداد پژواک هایی که می توان با یک پرتو لیزر بازیابی کرد، داده های LIDAR اطلاعات سطح و اشیاء سطحی فراوان تری را ارائه می دهند. مجموعه نقاط سه بعدی سطحی جمع آوری شده توسط LIDAR را فیلتر، درون یابی، طبقه بندی و بخش بندی کنید تا مدل های مختلف زمین دیجیتال سه بعدی با دقت بالا را به دست آورید، اشیاء سطحی را طبقه بندی و شناسایی کنید و اشیاء سطحی مانند درختان، بازسازی دیجیتالی سه بعدی ساختمان ها و غیره را شناسایی کنید. حتی ترسیم جنگل های سه بعدی، مدل های سه بعدی شهر و ساخت واقعیت مجازی. بر اساس واقعیت مجازی، می توان تجزیه و تحلیل دقیق تری از شی زمین را برای تخمین پارامترهای زمین جنگلی و درختان ایستاده آن انجام داد تا مدیریت جنگلداری و کشاورزی خوب را درک کند. می تواند برنامه ریزی شهری، محیط شهری و آب و هوای شهری را تجزیه و تحلیل کند.