کاربرد آشکارساز گاز در صنعت نفت و پتروشیمی
صنعت نفت و پتروشیمی صنعت ستون کشور من و محور استراتژی توسعه انرژی کشورم است. بنابراین ایمنی صنعت نفت و پتروشیمی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از آنجایی که فرآیند تولید صنعت نفت و پتروشیمی یک صنعت پرخطر است که قابل اشتعال، انفجار، دمای بالا، پرفشار، سمی و مضر است، بیش از 80 درصد مناطق تولیدی امکان خطر اشتعال و انفجار را دارند.
در فرآیند تولید صنعت نفت و پتروشیمی، مانند صنعت کک سازی، گازی شدن زغال سنگ - آمونیاک مصنوعی، متانول مبتنی بر زغال سنگ، نفت مصنوعی زغال سنگ، تولید مشترک شیمیایی زغال سنگ و غیره دی اکسید گوگرد، سولفید هیدروژن، مونوکسید کربن، کلر، آمونیاک، گازهای قابل احتراق، بنزن، تولوئن، آنیلین، دی سولفید کربن و سایر گازهای سمی و مضر. بنابراین برای ایمنی صنعت باید آلارم تشخیص گاز نصب شود.
بر اساس «آیین نامه طراحی تشخیص و هشدار گازهای قابل احتراق و گازهای سمی در شرکت های پتروشیمی»، پوشش مؤثر آشکارساز گاز در شعاع صفحه افقی در داخل ساختمان 7.5 متر و در فضای باز 15 متر است. در منطقه تحت پوشش موثر، حداقل یک دستگاه تشخیص گاز باید نصب شود. علاوه بر این، آشکارسازهای گاز باید در نزدیکی گروههای دریچه ورودی و خروجی مخزن ذخیره و اتاق پمپ، اتاق کمپرسور و گروه دریچه اتاق مخزن بطری نصب شوند که ممکن است نشت گاز وجود داشته باشد.
نحوه نصب دتکتور گاز در صنعت نفت و پتروشیمی چگونه است؟
1. اصول تنظیمات حفاظت منطقه تولید
1. هنگامی که گاز قابل اشتعال خاصی حاوی اجزای گاز سمی باشد، هنگامی که گاز نشت کند، اجزای قابل اشتعال آن به سرعت به 25 درصد LEL می رسد، اما اجزای گاز سمی به حداکثر غلظت مجاز خود نرسیده اند و فقط زنگ تشخیص گاز قابل اشتعال در آن نصب می شود. این مکان. می توان.
2. هنگامی که گاز سمی خاصی حاوی اجزای گاز قابل احتراق باشد، پس از نشت گاز، ابتدا اجزای گاز سمی به حداکثر غلظت مجاز می رسند، اما اجزای گاز قابل احتراق به 25 درصد LEL نمی رسند، فقط می توان آلارم های تشخیص گاز سمی را در آن نصب کرد. محل .
3. در جایی که گازهای قابل احتراق و گازهای سمی به طور همزمان وجود داشته باشند، آلارم تشخیص گاز قابل احتراق و آلارم تشخیص گاز سمی باید به طور همزمان نصب شوند.
2. انتخاب محدوده تشخیص آشکارساز گاز
1. محدوده تنظیم آلارم های تشخیص گازهای قابل اشتعال و سمی معمولاً باید در سمت باد جهت باد فرکانس پایین منبع انتشار گاز باشد.
2. شعاع حفاظت موثر پروب گاز قابل احتراق: 7.5 متر در داخل ساختمان و 15 متر در خارج از منزل. در این شعاع حفاظتی مؤثر، حداقل یک هشدار گاز قابل احتراق باید نصب شود.
3. فاصله بین موقعیت هشدار گاز سمی و منبع انتشار گاز سمی به طور کلی کمتر از 1 متر در داخل خانه و کمتر از 2 متر در خارج از منزل است. با توجه به محدود بودن محیط نصب در محل، زمانی که دزدگیر در جهت باد منبع آزاد کننده گاز نصب می شود، فاصله حفاظتی آن باید به طور مناسب کوتاه شود. شعاع حفاظتی گازهای قابل اشتعال نباید بیشتر از 5 متر و شعاع حفاظتی گازهای سمی از 1 متر بیشتر باشد.
4. هنگامی که منبع گاز قابل اشتعال یا گاز سمی در یک ساختمان بسته یا نیمه بسته کارخانه قرار دارد، فاصله حفاظتی نیز باید به طور مناسب کوتاه شود. شعاع حفاظت از گازهای قابل اشتعال نباید بیشتر از 7.5 متر و شعاع حفاظت از گازهای سمی نباید بیشتر از 1 متر باشد.
