کاربرد آشکارساز گاز در کارخانه کاغذ
کارخانه های کاغذسازی ارتباط نزدیکی با زندگی ما دارند و مزایای اقتصادی آنها نیز بسیار خوش بینانه است. این در حالی است که کارخانه های کاغذسازی مقدار زیادی گاز زائد نیز تولید می کنند که تاثیر بسزایی بر ایمنی کارگران و محیط زیست دارد.
آسیاب خمیر کاغذ یک فرآیند تولید شیمیایی با الیاف گیاهی به عنوان ماده اولیه است، اما در هر یک از حلقه های تولید آن به دلیل واکنش های فیزیکی و شیمیایی مختلف و احتراق سوخت، گازهای مختلفی متصاعد می شود که محیط جوی را به شدت آلوده می کند.
گازهای زائد اصلی که از کارخانه های کاغذ و خمیر کاغذ وارد اتمسفر می شوند شامل ترکیبات گوگردی، ترکیبات کلر، ترکیبات نیتروژن، گرد و غبار معدنی، گازهای آلی و غیره است. متیل سولفید، دی متیل سولفید و دی متیل دی سولفید. منابع اصلی این گازها خمیرسازی به روش کرافت و فرآیند بازیابی قلیایی است. نوع دیگر اکسید گوگرد SOX است که عمدتاً از فرآیند خمیر سولفیت اسیدی و همچنین از سولفیت خنثی و بی سولفیت به درجات مختلف حاصل می شود.
انتشار ترکیبات کلر در کارخانه های کاغذسازی کم است، عمدتاً CL2 و CLO2. اتلاف ترکیبات کلر از نوع انتشاری است، یعنی به طور کلی منبع نقطه ای خاصی اتلاف ندارد و در نتیجه از مخازن ذخیره، ماشین لباسشویی، ترانشه ها و غیره منتشر می شود.
اکسیدهای نیتروژن را می توان از هر فرآیند احتراق تولید کرد.
انتشار گرد و غبار معدنی عمدتاً از دیگ های بازیابی، دیگ های سوخت (نفت یا زغال سنگ) و کوره های آهک سازی حاصل می شود. این غبارها عمدتاً سولفات ها و کربنات ها هستند.
ترکیبات آلی فرار عمدتاً از کارگاههای آمادهسازی مواد خام، مانند بشکههای خشک پوستزدایی کندهها، پوستزدایی خشک باگاس و فرآوری و خالصسازی مواد خام چمن، مانند گازهای غیرقابل تغلیظ ناشی از کاهش فشار حاصل از پخت و پز و تبخیر مایعات زائد به دست میآیند.
علاوه بر این، مخازن ته نشینی لجن که توسط کاغذسازی تولید می شوند نیز در اثر تخمیر، بو تولید می کنند.
انواع و خطرات گازهای زائد تولید شده توسط کارخانه های کاغذسازی جدی است. در سال های اخیر حوادث ناشی از گازگرفتگی در بین کارکنان کارخانه کاغذسازی به کرات رخ داده است. علل اصلی حوادث مسمومیت کارکنان ناشی از گازهای زائد در کارخانه های کاغذسازی به شرح زیر است:
1. در شناسایی فضاهای محدود سوء تفاهم وجود دارد.
کارخانه های کاغذ شامل مکان های کاری معمولی با فضای محدود، مانند استخرهای تنظیم و ایستگاه های تصفیه فاضلاب هستند. برخی معتقدند این گونه استخرهای روباز متعلق به فضاهای محدود نیستند و باعث مسمومیت پرسنل نمی شوند، بنابراین هوشیاری خود را کم می کنند.
2. مسمومیت و خفگی نوع اصلی حوادث عملیاتی در فضای محدود کارخانه های کاغذسازی است.
در فرآیند لایروبی، تمیزکاری، بازرسی و نگهداری، مسمومیت با سولفید هیدروژن، مونوکسید کربن و سایر گازهای سمی و مضر و حوادث خفگی ناشی از کمبود اکسیژن بسیار آسان است. در صورتی که واحد درگیر حادثه شناسایی و ارزیابی جامعی از خطرات عملیات در فضای محدود انجام ندهد، سیستم تایید عملیات خطرناک را اجرا نکند، از رویههای عملیاتی «اول تهویه، سپس بازرسی و» را کاملاً رعایت نکرده باشد. سپس عمل کنید، و شرایط ایمنی مانند بازرسی، حفاظت و نظارت را تایید نکرد. انجام عملیات تحت شرایط به راحتی می تواند منجر به حوادث شود.
3. نجات کور منجر به افزایش تلفات شد.
با توجه به عدم دانش اولیه اورژانس و توانایی خود امداد و نجات متقابل یگان حادثه و پرسنل حاضر در محل و همچنین کمبود تجهیزات حفاظت فردی و تجهیزات اورژانسی، بدون روشن شدن عوامل خطر و برداشت کورکورانه امدادرسانی کردند. اقدامات حفاظتی قابل اعتماد، که منجر به افزایش تلفات می شود.
بنابراین، به دلایل ایمنی، کارخانجات کاغذ باید به خوبی نظارت بر گازهای سمی و مضر، نصب آشکارسازهای گاز و نظارت بر غلظت گازهای سمی و مضر در جو را در زمان واقعی انجام دهند تا اطمینان حاصل شود که زندگی کارکنان نقض نمی شود. .
آشکارسازهای گازی که معمولاً در کارخانه های کاغذ استفاده می شوند عبارتند از آلارم های تشخیص گاز قابل اشتعال، آشکارسازهای گاز سولفید هیدروژن، آشکارسازهای اکسیژن، آلارم های تشخیص گاز کلرید هیدروژن و غیره. آشکارسازهای گاز مربوطه در مکان های مناسب برای اطمینان از ایمنی محیط گاز در منطقه کارخانه.
