انتخاب و استفاده از پروب بادسنج
انتخاب پروب بادسنج
معمولاً سه روش برای اندازه گیری سرعت باد وجود دارد: پروب حرارتی، پروب پروانه و لوله پیتو. بنابراین چگونه میتوانیم مناسبترین ابزار را برای استفاده در هنگام اندازهگیری سرعت باد انتخاب کنیم؟ هر یک از این سه روش اندازه گیری در چه شرایطی برای استفاده مناسب هستند؟
در محدوده اندازهگیری سرعت جریان از {{0}} تا 100m/s، میتوانیم آن را به سه بخش تقسیم کنیم: سرعت کم: 0 تا 5 متر بر ثانیه. سرعت متوسط: 5 تا 40 متر بر ثانیه سرعت بالا: 40 تا 100 متر بر ثانیه پروب حرارتی بادسنج برای اندازه گیری از 0 تا 5 متر بر ثانیه استفاده می شود. پروب پروانه بادسنج برای اندازه گیری نرخ جریان از 5 تا 40 متر بر ثانیه ایده آل است. و از لوله پیتوت برای به دست آوردن بهترین نتایج در محدوده سرعت بالا استفاده می شود.
1. کاوشگر حرارتی اثر اندازه گیری دقیقی دارد و محدوده سرعت باد معمولاً 0-30 متر بر ثانیه است.
2. پروب پروانه می تواند قطر پروانه را انتخاب کند و پروانه های اندازه های مختلف کاربردهای متفاوتی دارند. اگر پروانه بزرگی با قطر 100 میلی متر انتخاب کنید، می توانید میانگین سرعت باد را در یک ناحیه دایره ای با قطر 100 میلی متر اندازه گیری کنید. علاوه بر این، پروب پروانه را نیز می توان با یک پوشش متصل کرد تا به اثر اندازه گیری حجم هوای خروجی های کوچک هوا دست یابد.
3. لوله های پیتوت عموما برای اندازه گیری سرعت باد در خطوط لوله استفاده می شوند و برای سرعت بادهای زیاد مناسب هستند. به طور کلی، لوله های Pitot برای سرعت باد کمتر از 5 متر بر ثانیه توصیه نمی شود.
یک معیار اضافی برای انتخاب صحیح پروب های بادسنج دما است: معمولاً دمای کار سنسور حرارتی بادسنج حدود -20~70˚C است. پروبهای پروانه معمولی نیز حدود -20~70˚C هستند، اما پروبهای پروانه را میتوان بهطور ویژه برای تحمل دمای بالای 350 درجه سانتیگراد ساخت. لولههای پیتوت وسیعترین طیف کاربرد دما را دارند و حتی معمولیترین پروبها میتوانند دمای بالای 600 درجه سانتیگراد را تحمل کنند.
بادسنج های مختلف چگونه کار می کنند
1. پروب حرارتی بادسنج
پروب حرارتی بر اساس جریان هوای ضربه سرد است که گرما را از عنصر گرمایش می گیرد. با کمک یک کلید تنظیم برای ثابت نگه داشتن دما، جریان تنظیم متناسب با سرعت جریان است. هنگام استفاده از پروب حرارتی در جریان آشفته، جریان هوا از همه جهات به طور همزمان به عنصر حرارتی برخورد می کند و بر دقت نتایج اندازه گیری تأثیر می گذارد.
هنگام اندازه گیری در جریان آشفته، مقدار نشانگر سنسور جریان بادسنج حرارتی اغلب بیشتر از پروب پروانه است. پدیده های فوق را می توان در طول اندازه گیری خط لوله مشاهده کرد. بسته به طراحی نحوه مدیریت تلاطم لوله، می تواند حتی در سرعت های پایین نیز رخ دهد. بنابراین، فرآیند اندازه گیری بادسنج باید در قسمت مستقیم لوله انجام شود. نقطه شروع قسمت خط مستقیم باید حداقل 10×D (D=قطر لوله، واحد: CM) در جلوی نقطه اندازهگیری باشد. نقطه پایان باید حداقل 4×D بعد از نقطه اندازه گیری باشد. در قسمت مایع نباید انسدادی وجود داشته باشد. (لبه ها، برآمدگی ها، اشیاء و غیره)
2. پروب پروانه بادسنج
اصل کار پروب پروانه بادسنج بر اساس تبدیل چرخش به سیگنال الکتریکی است. ابتدا، از طریق یک شروع القایی مجاورت، چرخش پروانه "شمارش" می شود و یک سری پالس ایجاد می شود. پس از تبدیل و پردازش توسط آشکارساز، می توان سرعت چرخش را به دست آورد. ارزش. پروب با قطر بزرگ (60 میلی متر، 100 میلی متر) بادسنج برای اندازه گیری جریان های آشفته با دبی متوسط و کوچک (مانند خروجی لوله) مناسب است. کاوشگر بادسنج با قطر کم برای اندازه گیری جریان هوا در جایی که سطح مقطع لوله بیش از 100 برابر بیشتر از سطح مقطع سر اکتشاف است مناسب تر است.
3. پروب لوله پیتوت بادسنج
برای اندازه گیری مشخصات فشار دینامیکی سیال می توان از لوله پیتو استفاده کرد و طبق فرمول زیر می توان سرعت سیال را محاسبه کرد. 1) در فرمول: Pd——فشار دینامیکی سیال، Pa.
W——سرعت سیال، m/s.
r——وزن سیال، N/m3.
g——شتاب گرانشی، m/s2.
این روشی است که یک لوله پیتوت سرعت باد را اندازه گیری می کند.
