تجزیه و تحلیل مزایا و معایب مولتی متر آنالوگ و مولتی متر دیجیتال

تجزیه و تحلیل مزایا و معایب مولتی متر آنالوگ و مولتی متر دیجیتال

مقایسه مولتی متر آنالوگ و مولتی متر دیجیتال مولتی متر آنالوگ و دیجیتال هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.

مولتی متر آنالوگ یک متر متوسط ​​با نشانه خواندن بصری و واضح است. (به طور کلی، مقدار خواندن ارتباط نزدیکی با زاویه نوسان نشانگر دارد، بنابراین بسیار بصری است).

مولتی متر دیجیتال یک ابزار آنی است. هر 0.3 ثانیه یک نمونه طول می کشد تا نتایج اندازه گیری نمایش داده شود. گاهی اوقات نتایج هر نمونه فقط بسیار مشابه است، نه دقیقاً یکسان، که به اندازه نوع اشاره گر برای خواندن نتایج مناسب نیست.

مولتی مترهای اشاره گر عموماً تقویت کننده ای در داخل ندارند، بنابراین مقاومت داخلی آن کم است. به عنوان مثال، نوع MF{0}} دارای حساسیت ولتاژ DC 100 kΩ/V است. حساسیت ولتاژ DC مدل MF-500 20 kΩ/V است.

از آنجا که مولتی متر دیجیتال از یک مدار تقویت کننده عملیاتی در داخل استفاده می کند، مقاومت داخلی می تواند بسیار بزرگ باشد، اغلب 1M اهم یا بیشتر. (یعنی حساسیت بالاتری بدست می آید). این باعث می شود تاثیر بر مدار مورد آزمایش کوچکتر و دقت اندازه گیری بیشتر شود.

از آنجایی که مقاومت داخلی مولتی متر اشاره گر کوچک است، اغلب از اجزای مجزا برای تشکیل یک مدار تقسیم کننده ولتاژ و شنت استفاده می شود. بنابراین، مشخصات فرکانس ناهموار (در مقایسه با دیجیتال)، در حالی که ویژگی های فرکانس مولتی متر آنالوگ نسبتا بهتر است.

ساختار داخلی مولتی متر آنالوگ ساده است، بنابراین دارای هزینه کمتر، عملکرد کمتر، تعمیر و نگهداری ساده و قابلیت اضافه جریان و اضافه ولتاژ قوی است. مولتی متر دیجیتال از انواع مختلفی از نوسان، تقویت، حفاظت از تقسیم فرکانس و مدارهای دیگر در داخل استفاده می کند، بنابراین عملکردهای زیادی دارد. به عنوان مثال، می تواند دما، فرکانس (در محدوده پایین تر)، ظرفیت خازن، اندوکتانس، تولید کننده سیگنال و غیره را اندازه گیری کند.

مولتی مترهای دیجیتال به دلیل ساختار داخلی با استفاده از مدارهای مجتمع، قابلیت اضافه بار ضعیفی دارند. (با این حال، برخی از آنها در حال حاضر دارای تعویض دنده اتوماتیک، حفاظت خودکار و غیره هستند، اما استفاده از آنها پیچیده تر است.) به طور کلی تعمیر آنها پس از آسیب آسان نیست. مولتی مترهای دیجیتال ولتاژ خروجی پایینی دارند (معمولاً بیش از 1 ولت نیست). آزمایش برخی از قطعات با ویژگی های ولتاژ خاص (مانند تریستورها، دیودهای ساطع کننده نور و غیره) ناخوشایند است.

مولتی مترهای اشاره گر ولتاژ خروجی بالاتری دارند (10.5 ولت، 12 ولت و غیره). جریان نیز زیاد است (مثلاً محدوده MF-500*1 اهم حداکثر حدود 100 میلی آمپر است) که می تواند به راحتی تریستورها، دیودهای ساطع نور و غیره را آزمایش کند.