تجزیه و تحلیل خطاهای رایج در آشکارسازهای گاز ثابت
با توسعه سریع صنعت، مکانهای بیشتری وجود دارد که در آن انسان با گازهای مضر در تماس است و در نتیجه آسیب بیشتری به خود بشریت وارد میکند. حوادث مکرر مسمومیت باعث شده مردم به اهمیت حفاظت از ایمنی انسان در حین توسعه صنعت پی ببرند. بنابراین دزدگیرها و دتکتورها به تدریج به تجهیزات حفاظتی در تولید ایمنی صنعتی تبدیل شده اند.
آشکارساز گاز ثابت یک نوع رایج از آشکارساز گاز است که عمدتاً از یک کنترل کننده و یک آشکارساز گاز تشکیل شده است. نصب صحیح این دو قسمت برای اطمینان از عملکرد طبیعی آنها ضروری است.
خطاهای رایج آشکارسازهای گاز ثابت عمدتاً ناشی از استفاده نادرست توسط کاربران، عدم درک عملکرد آشکارساز، انتخاب نامناسب تجهیزات، عدم رعایت الزامات استاندارد ساخت و ساز توسط کاربران و نگهداری و نگهداری ناکافی است. موارد زیر عمدتاً به تحلیل علل نقص در استفاده از آشکارسازهای گاز قابل احتراق توسط کاربران می پردازد و نحوه استفاده صحیح از آشکارسازهای گاز قابل احتراق را برای به حداقل رساندن وقوع خرابی آلارم گاز پیشنهاد می کند.
1، استفاده نادرست توسط کاربران
در هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز توسط کاربران دزدگیر گاز، تجهیزات تهویه مطبوع و گرمایش باید نزدیک به آشکارساز گاز قابل احتراق نصب شوند. اگر جریان هوای سرد و گرم در هنگام استفاده از تجهیزات تهویه مطبوع و گرمایش مستقیماً از زنگ گاز قابل احتراق عبور کند، ممکن است باعث تغییر در مقاومت هشدار گاز قابل احتراق و در نتیجه خطا شود. بنابراین، هشدار گاز قابل احتراق باید از تجهیزات تهویه مطبوع و گرمایش دور نگه داشته شود تا از خرابی های ناشی از موقعیت نامناسب جلوگیری شود.
2، فرآیند ساخت و ساز استاندارد نیست
فرآیندهای ساخت و ساز نامناسب می تواند باعث اختلال در عملکرد آشکارسازهای گاز قابل احتراق در حین استفاده شود. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق در نزدیکی تجهیزاتی قرار نگیرد که مستعد نشت گاز قابل احتراق است، یا در مجاورت فن اگزوز نصب شده باشد، گاز قابل احتراق نشتشده نمیتواند به طور کامل در مجاورت آشکارساز گاز قابل احتراق پخش شود، بنابراین از خطر نشت جلوگیری میکند. توسط آشکارساز گازهای قابل احتراق به موقع شناسایی می شود.
اگر آشکارساز گاز قابل احتراق به زمین متصل نباشد، نمی تواند تداخل الکترومغناطیسی را از بین ببرد و به ناچار بر ولتاژ تأثیر می گذارد و در نتیجه خطاهای داده های تشخیص نادرست ایجاد می شود. بنابراین، آشکارساز گاز قابل احتراق باید به طور قابل اعتمادی در طول فرآیند ساخت و ساز به زمین متصل شود. ترمینال های سیم کشی و هشدار گاز قابل احتراق در مناطقی قرار دارند که مستعد برخورد یا ورود آب هستند و باعث ایجاد مدارهای باز یا کوتاه در مدارهای الکتریکی می شوند. در جوشکاری باید از شار غیر خورنده استفاده شود، در غیر این صورت خوردگی در محل اتصال جدا می شود یا مقاومت خط را افزایش می دهد و بر تشخیص عادی تأثیر می گذارد. آشکارساز را نیندازید یا روی زمین نیندازید. پس از ساخت، اشکال زدایی باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که آلارم گاز قابل احتراق در شرایط کار عادی قرار دارد.
3، تعمیر و نگهداری و نگهداری
برای تشخیص غلظت گازهای قابل احتراق، یک آشکارساز گاز قابل احتراق باید با محیط تشخیص ارتباط برقرار کند. بنابراین ورود گازهای آلاینده مختلف و گرد و غبار موجود در محیط به دتکتور اجتناب ناپذیر است و صدمات وارده به شرایط کاری آشکارساز وجود عینی دارد. محیط کار آشکارسازهای گاز قابل احتراق نسبتاً خشن است و بسیاری از آنها در خارج از منزل نصب می شوند. نگهداری و نگهداری ضعیف منجر به خطا یا عدم شناسایی آلارم گازهای قابل احتراق می شود.
تمیز کردن و نگهداری منظم آشکارسازهای گاز قابل احتراق یک وظیفه مهم برای جلوگیری از نقص است. زمین باید به طور مرتب آزمایش شود. اگر اتصال زمین الزامات استاندارد را برآورده نکند یا اصلاً زمین نباشد، میتواند آشکارساز گاز قابل احتراق را مستعد تداخل الکترومغناطیسی کند و باعث اختلال در عملکرد شود.
آشکارساز گاز ثابت نوع جدیدی از آنالیز گازهای صنعتی هوشمند است که با استفاده از اصول تشخیص اکسیژن الکتروشیمیایی یا مغناطیسی، حسگرهای اکسیژن الکتروشیمیایی یا مغناطیسی وارداتی همراه با فناوری میکروکنترلر جدید توسعه یافته است. انواع مختلفی از سنسورها با توجه به شرایط استفاده متفاوت انتخاب می شوند.
