مقدمه ای بر نکات اصلی جوشکاری با دستگاه لحیم کاری برقی
1. انتخاب آهن لحیم کاری قدرت آهن لحیم کاری باید بر اساس اندازه محل اتصال لحیم کاری تعیین شود. محل اتصال لحیم کاری مساحت زیادی دارد و سرعت اتلاف حرارت محل اتصال لحیم کاری نیز سریع است، بنابراین قدرت لحیم کاری انتخاب شده نیز باید بیشتر باشد. قدرت لحیم کاری های برقی جنرال 20 وات، 25 وات، 30 وات، 35 وات، 50 وات و ... می باشد که بهتر است توانی در حدود 30 وات انتخاب کنید. پس از استفاده طولانی مدت از لحیم کاری برقی، لایه ای از اکسید روی سر لحیم کاری تشکیل می شود. در این زمان، خوردن قلع آسان نخواهد بود. در این زمان می توانید از یک فایل برای حذف لایه اکسید استفاده کنید. پس از روشن شدن دستگاه لحیم کاری، زمانی که سر لحیم کاری کمی داغ است، کلوفون را داخل آن قرار دهید. ، لحیم کاری کنید و می توانید به استفاده از آن ادامه دهید. هویه لحیم کاری تازه خریداری شده نیز باید قبل از استفاده قلع شود.
2. برای لحیم کاری و شار، سیم لحیم کاری با نقطه ذوب پایین و شار غیر خورنده مانند رزین را انتخاب کنید. استفاده از لحیم کاری صنعتی و روغن لحیم کاری اسیدی خورنده مناسب نیست. بهتر است از سیم لحیم حاوی رزین استفاده کنید که استفاده از آن بسیار راحت است.
3. روش جوشکاری: اجزاء باید تمیز و قلع اندود باشند. هنگامی که قطعات الکترونیکی ذخیره می شوند، به دلیل اکسید شدن هوا، یک لایه اکسید روی پین های اجزا و همچنین سایر کثیفی ها وجود خواهد داشت. قبل از جوشکاری، می توانید از یک چاقو برای خراش دادن لایه اکسید استفاده کنید و بلافاصله آن را اعمال کنید. لایه ای از لحیم کاری (که معمولاً به عنوان مینای قلع شناخته می شود) و سپس لحیم کاری. پس از درمان فوق، قطعات به راحتی به صورت محکم لحیم می شوند و پدیده لحیم کاری کاذب کمتر رخ می دهد.
دمای جوش و زمان جوشکاری هنگام جوشکاری، دمای آهن لحیم کاری الکتریکی باید بیشتر از دمای لحیم باشد، اما نه خیلی زیاد. بهتر است زمانی که نوک لحیم کاری با کلوفون برخورد می کند فقط سیگار بکشید. اگر زمان جوش خیلی کوتاه باشد، دمای اتصالات لحیم کاری بسیار پایین خواهد بود، اتصالات لحیم کاری به اندازه کافی ذوب نمی شوند و اتصالات لحیم کاری ناهموار می شوند که به راحتی می تواند منجر به لحیم کاری کاذب شود. برعکس، اگر زمان جوش بیش از حد طولانی باشد، لحیم کاری به راحتی جریان می یابد و قطعات به راحتی بیش از حد گرم می شوند و آسیب می بینند.
مقدار قلع روی نقطه لحیم کاری نباید خیلی کم باشد. اگر خیلی کوچک باشد، جوش قوی نخواهد بود و استحکام مکانیکی بسیار ضعیف خواهد بود. و مقدار زیاد به راحتی می تواند باعث ایجاد بسیاری از چیزها در خارج شود اما در داخل به هم متصل نیست.
لحیم کاری باید فقط تمام پین های اجزا را روی نقطه لحیم کاری غوطه ور کند و طرح کلی باید به طور مبهم قابل مشاهده باشد.
به موقعیت لحیم کاری و نقطه لحیم کاری دقت کنید. هنگام جوشکاری، مبتدی ها معمولاً آهن لحیم کاری را روی نقطه لحیم کاری به جلو و عقب می برند یا آن را به سختی فشار می دهند. این روش اشتباه است. روش صحیح این است که از سطح قلع اندود آهن لحیم کاری برای تماس با نقطه لحیم کاری استفاده کنید تا منطقه انتقال حرارت زیاد و سرعت لحیم کاری سریع باشد.
4. بازرسی پس از جوشکاری. پس از جوشکاری، باید بررسی شود که آیا لحیمهای مفقود، لحیمهای ضعیف یا اتصال کوتاه قطعات ناشی از جریان لحیم کاری وجود دارد یا خیر. تشخیص جوشکاری دشوار است. می توانید از موچین برای نگه داشتن پین های اجزا استفاده کنید و به آرامی آنها را بکشید. در صورت مشاهده لرزش، فوراً لحیم کاری را تعمیر کنید.
