مزایا و معایب سنسورهای نیمه هادی در ابزار تشخیص گاز
با استفاده از این اصل که رسانایی برخی از مواد نیمه هادی اکسید فلزی با ترکیب گاز محیط در دمای معین تغییر می کند، تولید می شود. به عنوان مثال، یک سنسور الکل بر اساس این اصل تهیه می شود که وقتی دی اکسید قلع در دمای بالا با گاز الکل مواجه می شود، مقاومت آن به شدت کاهش می یابد.
مزیت
حسگرهای گاز نیمه هادی را می توان به طور موثر برای تشخیص بسیاری از گازها مانند متان، اتان، پروپان، بوتان، الکل، فرمالدئید، مونوکسید کربن، دی اکسید کربن، اتیلن، استیلن، وینیل کلرید، استایرن، اسید اکریلیک و غیره استفاده کرد. به ویژه، این نوع حسگرها برای تشخیص کمترین نیاز دارند. حسگرهای گاز نیمه هادی زیر موفق هستند: متان (گاز طبیعی، بیوگاز)، الکل، مونوکسید کربن (گاز شهری)، سولفید هیدروژن، آمونیاک (از جمله آمین ها و هیدرازین). سنسورهای با کیفیت بالا می توانند نیازهای آزمایش صنعتی را برآورده کنند. علمی صنعتی، سنسور گاز آمریکایی
ضرر
پایداری ضعیف و تأثیر قابل توجه زیست محیطی؛ به خصوص، انتخاب هر سنسور یکسان نیست و پارامترهای خروجی را نمی توان تعیین کرد. بنابراین برای مکان هایی که نیاز به اندازه گیری دقیق دارند مناسب نیست.
نوع احتراق
این نوع سنسور با یک لایه کاتالیزوری مقاوم در برابر دمای بالا-روی سطح مقاومت پلاتین تهیه شده است. در دمای معینی، گازهای قابل احتراق، احتراق را روی سطح آن کاتالیز می کنند. احتراق تابعی از غلظت گازهای قابل احتراق با افزایش دمای مقاومت پلاتین و تغییر مقاومت است.
مزیت
حسگرهای گاز احتراق کاتالیستی به طور انتخابی گازهای قابل احتراق را تشخیص می دهند: هر چیزی که نمی تواند سوزانده شود هیچ پاسخی از جانب سنسور ندارد. سنسورهای گاز احتراق کاتالیستی اندازه گیری دقیق، پاسخ سریع و طول عمر طولانی دارند. خروجی سنسورها ارتباط مستقیمی با خطر انفجار محیط دارد و نوعی حسگر غالب در زمینه تشخیص است.
ضرر
در محدوده گازهای قابل اشتعال، گزینش پذیری وجود ندارد. کار در محیط تاریک خطر اشتعال و انفجار را به همراه دارد. بیشتر بخارات آلی اثر سمی بر حسگرها دارند.
