مزایا و معایب نشانگرهای شماره گیری و مولتی متر دیجیتال

مزایا و معایب نشانگرهای شماره گیری و مولتی متر دیجیتال

مزایا و معایب مولتی متر اشاره گر و مولتی متر دیجیتال
مولتی متر اشاره گر و مولتی متر دیجیتال هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. در زیر یک تحلیل مقایسه ای ارائه شده است.
مقایسه بین مولتی متر اشاره گر و دیجیتال: مولتی متر اشاره گر و دیجیتال هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.

مولتی متر اشاره گر ابزاری از نوع متوسط ​​است که نشانه های خواندن بصری و بصری دارد. (به طور کلی، خواندن مقادیر عددی ارتباط نزدیکی با زاویه نوسان نشانگر دارد، بنابراین بسیار شهودی است).

مولتی متر دیجیتال یک ابزار سبک آنی است. از نمونه‌ای که هر 0.3 ثانیه گرفته می‌شود برای نمایش نتایج اندازه‌گیری استفاده می‌کند. گاهی اوقات، هر نتیجه نمونه گیری فقط بسیار شبیه است و دقیقاً یکسان نیست، که برای خواندن نتایج به اندازه یک نوع اشاره گر راحت نیست.

یک مولتی متر نوع اشاره گر معمولاً تقویت کننده ای در داخل ندارد، بنابراین مقاومت داخلی آن کم است. برای مثال، مدل MF{0}} دارای حساسیت ولتاژ DC 100 کیلو اهم بر ولت است. حساسیت ولتاژ DC مدل MF-500 20 کیلو اهم بر ولت است.

به دلیل استفاده از یک مدار تقویت کننده عملیاتی در داخل، مقاومت داخلی یک مولتی متر دیجیتال می تواند بزرگ باشد، اغلب در 1M اهم یا بالاتر. (یعنی حساسیت بالاتری را می توان به دست آورد). این اجازه می دهد تا تاثیر کمتری بر مدار آزمایش شده و دقت اندازه گیری بالاتری داشته باشد.

مولتی متر از نوع اشاره گر به دلیل مقاومت داخلی اندک و استفاده از اجزای مجزا برای تشکیل مدار تقسیم کننده ولتاژ و شنت. بنابراین ویژگی های فرکانس ناهموار (در مقایسه با دیجیتال) هستند، در حالی که ویژگی های فرکانس مولتی مترهای نوع اشاره گر نسبتاً بهتر است.

ساختار داخلی مولتی متر نوع اشاره گر ساده است، بنابراین دارای هزینه کمتر، عملکرد کمتر، تعمیر و نگهداری ساده و قابلیت اضافه جریان و اضافه ولتاژ قوی است. مولتی متر دیجیتال از مدارهای حفاظتی نوسان، تقویت و تقسیم فرکانس مختلف در داخل استفاده می کند، بنابراین عملکردهای زیادی دارد. به عنوان مثال، می تواند دما، فرکانس (در محدوده کمتر)، ظرفیت خازنی، اندوکتانس را اندازه گیری کند و به عنوان یک مولد سیگنال استفاده شود.

به دلیل استفاده از مدارهای مجتمع در ساختار داخلی، مولتی مترهای دیجیتال ظرفیت اضافه بار ضعیفی دارند (اگرچه برخی اکنون می توانند به طور خودکار دنده ها را تعویض کنند، از خود محافظت کنند و غیره، اما استفاده از آنها پیچیده تر است) و به طور کلی تعمیر آنها پس از آن آسان نیست. آسیب. ولتاژ خروجی مولتی متر دیجیتال نسبتاً کم است (معمولاً از 1 ولت تجاوز نمی کند). آزمایش برخی از قطعات با ویژگی های ولتاژ خاص مانند تریستورها، دیودهای ساطع کننده نور و غیره ناخوشایند است.

ولتاژ خروجی مولتی متر نوع اشاره گر نسبتاً زیاد است، مانند 10.5 ولت، 12 ولت و غیره. تست تریستورها، دیودهای ساطع نور و غیره راحت است.