تنظیم تابش دماسنج های مادون قرمز
تابش مادون قرمز در همه جا وجود دارد و پایان ناپذیر است و هر چه اختلاف دما بین اجسام بیشتر باشد، پدیده تابش آشکارتر خواهد بود. خلاء می تواند انرژی تابشی مادون قرمز ساطع شده از خورشید را از طریق 93 میلیون مایل فضا و زمان به زمین منتقل کند، جایی که جذب ما شده و ما را گرم می کند. هنگامی که در یک مرکز خرید در مقابل یک فریزر مواد غذایی می ایستیم، گرمای اشعه مادون قرمز ساطع شده از بدن ما توسط مواد غذایی منجمد جذب می شود و باعث می شود احساس خنکی کنیم. در هر دو مثال، اثر تشعشع بسیار آشکار است، ما می توانیم تغییر را به وضوح احساس کنیم و وجود آن را احساس کنیم.
زمانی که باید اثر تابش مادون قرمز را کمی کنیم، باید دمای تابش مادون قرمز را اندازه گیری کنیم و در این زمان از دماسنج مادون قرمز استفاده می شود. مواد مختلف دارای ویژگی های تابش مادون قرمز متفاوتی هستند. قبل از استفاده از دماسنج مادون قرمز برای خواندن دما، ابتدا باید اصل اساسی اندازه گیری تابش مادون قرمز و ویژگی های تابش مادون قرمز ماده خاص مورد آزمایش را درک کنیم.
تابش مادون قرمز=جذب به علاوه بازتاب به علاوه عبور
مهم نیست که چه نوع تابش مادون قرمز ساطع می شود، جذب می شود، بنابراین میزان جذب=گسیل. آنچه دماسنج مادون قرمز می خواند انرژی تابش مادون قرمز است که از سطح جسم ساطع می شود. اشعه سنج مادون قرمز نمی تواند انرژی اشعه مادون قرمز از دست رفته در هوا را بخواند. بنابراین، در کار اندازهگیری واقعی، میتوانیم گذردهی را نادیده بگیریم، بنابراین میتوانیم فرمول اندازهگیری تشعشعات فروسرخ پایه را به دست آوریم:
تابش مادون قرمز=گسیل - بازتاب
انعکاس پذیری با گسیل پذیری نسبت معکوس دارد، هرچه توانایی جسم برای انعکاس تابش مادون قرمز قوی تر باشد، توانایی اشعه مادون قرمز خود ضعیف تر است. معمولاً از روش بصری می توان برای قضاوت تقریبی در مورد انعکاس جسم استفاده کرد. مس جدید انعکاس پذیری بالاتر و تابش کمتری دارد ({{0}}.07-0.2) و مس اکسید شده بازتاب پذیری کمتر و انتشار بالاتری دارد (0). 6-0.7). انعکاس مس سیاه شده توسط اکسیداسیون سنگین حتی کمتر است، و میزان انتشار به ترتیب بالاتر است (0.88). اکثریت قریب به اتفاق سطوح رنگ شده دارای تابش بسیار بالا (0.{9}}.95) و بازتاب ناچیز هستند.
برای بیشتر دماسنجهای مادون قرمز، تنها چیزی که باید تنظیم شود، گسیلپذیری نامی مادهای است که اندازهگیری میشود، که معمولاً روی 0.95 از پیش تنظیم شده است، که برای اندازهگیری مواد آلی یا سطوح رنگشده کافی است.
با تنظیم تابش دماسنج می توان مشکل ناکافی بودن انرژی تابش مادون قرمز در سطح برخی از مواد به ویژه مواد فلزی را جبران کرد. تأثیر بازتاب بر اندازهگیری تنها زمانی باید در نظر گرفته شود که یک منبع تابش مادون قرمز با دمای بالا در نزدیکی سطح جسم اندازهگیری شده وجود داشته باشد و آن را منعکس کند.
