یک شبکه وزن دهی برای صدا سنج
به منظور شبیه سازی حساسیت های مختلف ادراک شنوایی انسان در فرکانس های مختلف، شبکه ای در سطح سنج صدا تعبیه شده است که می تواند ویژگی های شنوایی گوش انسان را شبیه سازی کند و سیگنال الکتریکی را برای تقریب ادراک شنوایی تصحیح کند. این شبکه را شبکه وزن دار می نامند. سطح فشار صوت اندازه‌گیری شده از طریق یک شبکه وزن‌دار دیگر یک کمیت فیزیکی عینی از سطح فشار صوت نیست (که سطح فشار صوت خطی نامیده می‌شود)، بلکه یک سطح فشار صوت است که برای ادراک شنوایی تصحیح می‌شود که سطح صدای وزنی یا سطح نویز نامیده می‌شود.
پارامترهای وزنی، که به عنوان پارامترهای وزنی نیز شناخته می شوند، پارامترهایی هستند که پس از وزن دادن به منحنی پاسخ فرکانسی اندازه گیری می شوند تا آنها را از پارامترهای وزن نشده در حالت پاسخ فرکانسی مسطح متمایز کند. به عنوان مثال، نسبت سیگنال به نویز. طبق تعریف، سطح نویز (که می تواند قدرت، ولتاژ یا جریان باشد) را در سطح سیگنال نامی اندازه گیری می کنیم. نسبت سطح نامی به سطح نویز، نسبت سیگنال به نویز است. اگر مقدار دسی بل باشد، تفاوت این دو را محاسبه می کنیم. این نسبت سیگنال به نویز وزن نشده است. با این حال، به دلیل متفاوت بودن توانایی‌های ادراکی گوش انسان نسبت به نویز در باندهای فرکانسی مختلف، به فرکانس‌های متوسط در حدود 3 کیلوهرتز حساس است و نسبت به فرکانس‌های پایین و بالا کمی کمتر حساس است. بنابراین، نادیده گرفتن نسبت وزنی سیگنال به نویز ممکن است لزوماً با درک ذهنی گوش انسان نسبت به سطوح نویز مطابقت نداشته باشد.
چگونه مقادیر اندازه گیری شده را با ادراک شنوایی ذهنی یکی کنیم؟ بنابراین شبکه متعادل یا شبکه وزنی وجود داشت که به طور متوسط فرکانس های پایین و بالا را کاهش می دهد و فرکانس متوسط را برجسته تر می کند. با اتصال این شبکه وزنی بین تجهیزات آزمایش شده و ابزار اندازه گیری، تأثیر نویز فرکانس متوسط در تجهیزات توسط شبکه "تقویت" خواهد شد. به عبارت دیگر، نویز فرکانس متوسط که تأثیر بیشتری بر درک شنوایی دارد، وزن بیشتری دارد. نسبت سیگنال به نویز اندازه گیری شده در این زمان، نسبت وزنی سیگنال به نویز نامیده می شود که می تواند درک شنوایی ذهنی انسان را با دقت بیشتری منعکس کند.
بسته به شبکه وزنی مورد استفاده، به آنها سطح A، سطح B و C گفته می شود که واحدهای آن به صورت dB (A)، dB (B) و dB (C) مشخص می شود. سطح صدای A-weighted ویژگی های فرکانس صدای کم شدت زیر 55dB را برای گوش انسان شبیه سازی می کند، سطح صدای B-weighted ویژگی های فرکانس نویز با شدت متوسط بین 55dB و 85dB را شبیه سازی می کند و سطح صدای C-weighted ویژگی های فرکانس را شبیه سازی می کند. نویز با شدت بالا تفاوت اصلی بین این سه، درجه تضعیف مولفه‌های فرکانس پایین نویز است، به طوری که A تضعیف بیشتری را تجربه می‌کند، به دنبال آن B و C تضعیف کمتری را تجربه می‌کنند. سطح صدای A-weighted به دلیل نزدیک بودن منحنی مشخصه آن به ویژگی های شنوایی گوش انسان، به طور گسترده در اندازه گیری نویز در سراسر جهان استفاده می شود. بسیاری از مقررات ملی مربوط به نویز از سطح صدای A-weighted به عنوان یک شاخص استفاده می کنند.
