چند عامل موثر بر استفاده از آشکارسازهای گاز
ابتدا به انواع سنسورهای مختلف بین تشخیص تداخل توجه کنید
به طور کلی، هر سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هر نوع آشکارساز گاز نمی تواند جلوه های ویژه ای داشته باشد. بنابراین، در انتخاب یک سنسور گاز، باید تا آنجا که ممکن است به درک گازهای دیگر در تشخیص تداخل سنسور، به منظور اطمینان از آن برای تشخیص دقیق گازهای خاص.
دو
آشکارساز گازهای سمی و خطرناک نیز مانند سایر ابزارهای تحلیلی، روش نسبتاً مقایسه ای برای تعیین است: اول از همه، یک گاز صفر و یک غلظت استاندارد گاز کالیبراسیون دستگاه برای به دست آوردن منحنی استاندارد در دستگاه ذخیره می شود، اندازه گیری می شود. ، دستگاه اندازه گیری غلظت گاز تولید شده توسط سیگنال الکتریکی با غلظت استاندارد سیگنال های الکتریکی برای مقایسه، محاسبه می شود تا مقدار دقیق غلظت گاز را بدست آورید. بنابراین، صفر کردن ابزار در هر زمان و کالیبره کردن دستگاه به طور منظم برای اطمینان از دقت اندازه گیری ضروری است. توجه به این نکته ضروری است که بسیاری از آشکارسازهای گاز در حال حاضر با حسگرهای قابل تعویض در دسترس هستند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز را می توان در هر زمان با یک کاوشگر آشکارساز متفاوت نصب کرد. هر زمان که یک پروب عوض می شود، علاوه بر زمان فعال شدن سنسور، ابزار باید مجدداً کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می شود که همه انواع ابزارهای مورد استفاده قبل از ابزار با تست استاندارد پاسخ گاز برای اطمینان از اینکه ابزار واقعاً نقش محافظتی دارد!
سوم، به انواع عمر سنسور توجه کنید
انواع مختلف سنسورهای گاز دارای دوره استفاده مشخص یعنی عمر هستند. به طور کلی، در ابزار قابل حمل، عمر سنسور LEL طولانی تر است، به طور کلی می توان برای حدود سه سال استفاده کرد. عمر آشکارساز فوتیونیزاسیون برای چهار سال یا بیشتر. عمر سنسور گاز خاص الکتروشیمیایی نسبتا کوتاه است، به طور کلی در یک سال تا دو سال. عمر سنسور اکسیژن کوتاه ترین است، احتمالا در یک سال یا بیشتر. عمر سنسورهای الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت موجود در آنها بستگی دارد، بنابراین در صورت عدم استفاده طولانی مدت، آب بندی آنها و قرار دادن آنها در محیطی با دمای کمتر می تواند عمر آنها را تا حد مشخصی افزایش دهد. بنابراین، سنسور باید در هر زمان تست شود، تا آنجا که ممکن است در دوره اعتبار سنسور، پس از شکست، جایگزینی به موقع.
چهارم، به محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص توجه کنید.
انواع مختلف آشکارسازهای گاز سمی و خطرناک دارای محدوده تشخیص ثابت خود هستند. فقط در محدوده اندازه گیری آن برای تکمیل اندازه گیری، به منظور اطمینان از اینکه ابزار با دقت اندازه گیری می شود. و برای مدت طولانی فراتر از محدوده اندازه گیری برای اندازه گیری، ممکن است باعث آسیب جنسی به سنسور شود. به عنوان مثال، آشکارسازهای LEL، اگر به طور ناخواسته در محیطی بیش از 100٪ LEL استفاده شوند، ممکن است حسگر را کاملاً بسوزانند. و آشکارسازهای گاز سمی، کار برای مدت طولانی در غلظت های بالاتر برای استفاده نیز باعث آسیب می شود. بنابراین، اگر یک ابزار ثابت هنگام استفاده سیگنال بیش از حد مجاز ارسال کند، مهم است که مدار اندازه گیری را فوراً خاموش کنید تا از ایمنی سنسور اطمینان حاصل شود.
در حال حاضر، آشکارسازهای موجود در دسترس ما شامل مکش ثابت/قابل حمل، انتشار/پمپ، تک گاز/چند گاز، گاز معدنی/گاز آلی و بسیاری ترکیبات دیگر است. فقط با انتخاب ابزار تشخیص گاز مناسب میتوانیم واقعاً کارهای بیشتری را با کمتر انجام دهیم و از بروز مشکلات جلوگیری کنیم.
