مقایسه مزایا و معایب مولتی متر معمولی و مولتی متر دیجیتال:
مولتی متر آنالوگ و دیجیتال هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.
مولتی متر آنالوگ یک متر متوسط با نشانه خواندن بصری و واضح است. (به طور کلی، مقدار خواندن ارتباط نزدیکی با زاویه نوسان نشانگر دارد، بنابراین بسیار شهودی است).
مولتی متر دیجیتال یک ابزار آنی است. هر 0.3 ثانیه یک نمونه طول می کشد تا نتایج اندازه گیری نمایش داده شود. گاهی اوقات نتایج هر نمونه فقط بسیار مشابه است، نه دقیقاً یکسان، که به اندازه نوع اشاره گر برای خواندن نتایج راحت نیست. مولتی مترهای اشاره گر عموماً تقویت کننده ای در داخل ندارند، بنابراین مقاومت داخلی آن کم است.
از آنجا که مولتی متر دیجیتال از یک مدار تقویت کننده عملیاتی در داخل استفاده می کند، مقاومت داخلی می تواند بسیار بزرگ باشد، اغلب 1M اهم یا بیشتر. (یعنی حساسیت بالاتری را می توان به دست آورد). این باعث می شود که تاثیر روی مدار مورد آزمایش کوچکتر و دقت اندازه گیری بیشتر شود.
از آنجایی که مقاومت داخلی مولتی متر اشاره گر کوچک است، اغلب از اجزای مجزا برای تشکیل یک مدار تقسیم کننده ولتاژ و شنت استفاده می شود. بنابراین، مشخصات فرکانس ناهموار (نسبت به دیجیتال)، و ویژگی های فرکانس مولتی متر دیجیتال نسبتا بهتر است.
ساختار داخلی مولتی متر آنالوگ ساده است، بنابراین دارای هزینه کمتر، عملکرد کمتر، تعمیر و نگهداری ساده و قابلیت اضافه جریان و اضافه ولتاژ قوی است.
مولتی متر دیجیتال از انواع مختلفی از نوسان، تقویت، حفاظت از تقسیم فرکانس و مدارهای دیگر به صورت داخلی استفاده می کند، بنابراین عملکردهای زیادی دارد. به عنوان مثال، می تواند دما، فرکانس (در محدوده پایین تر)، ظرفیت خازن، اندوکتانس، تولید کننده سیگنال و غیره را اندازه گیری کند.
از آنجایی که ساختار داخلی مولتی مترهای دیجیتال از مدارهای مجتمع استفاده می کند، قابلیت اضافه بار ضعیفی دارند و به طور کلی پس از آسیب به راحتی قابل تعمیر نیستند. مولتی مترهای دیجیتال ولتاژ خروجی پایینی دارند (معمولاً بیش از 1 ولت نیست). آزمایش برخی از قطعات با ویژگی های ولتاژ خاص (مانند تریستورها، دیودهای ساطع کننده نور و غیره) ناخوشایند است. ولتاژ خروجی مولتی متر آنالوگ بیشتر است. جریان نیز زیاد است و آزمایش تریستورها، دیودهای ساطع نور و غیره را آسان می کند.
افراد مبتدی باید از مولتی متر آنالوگ استفاده کنند و افراد غیر مبتدی باید از هر دو ابزار استفاده کنند.
اصول انتخاب
1. دقت خواندن نشانگر سنج ضعیف است، اما روند چرخش اشاره گر نسبتاً شهودی است، و سرعت چرخش آن گاهی اوقات می تواند اندازه اندازه گیری شده را به طور عینی تری منعکس کند (مانند اندازه گیری کوچکی گذرگاه داده تلویزیون (SDL) زمانی که انتقال داده ها). عصبانیت)؛ خواندن متر دیجیتال بصری است، اما روند تغییرات دیجیتال به نظر کثیف است و تماشای آن آسان نیست.
2. به طور کلی دو باتری در ساعت آنالوگ وجود دارد، یکی با ولتاژ پایین 1.5 ولت و دیگری با ولتاژ بالای 9 ولت یا 15 ولت. سرنخ تست سیاه ترمینال مثبت نسبت به سرب تست قرمز است. مترهای دیجیتال معمولاً از باتری 6 ولت یا 9 ولت استفاده می کنند. در حالت مقاومت، جریان خروجی قلم تست نشانگر سنج بسیار بزرگتر از متر دیجیتال است. استفاده از چرخ دنده R×1Ω می تواند باعث شود بلندگو صدای «کلیک» بلندی ایجاد کند و استفاده از چرخ دنده R×10kΩ حتی می تواند دیود ساطع کننده نور (LED) را روشن کند.
3. در محدوده ولتاژ، مقاومت داخلی نشانگر متر از متر دیجیتال کوچکتر است و دقت اندازه گیری نسبتا ضعیف است. در برخی موقعیتهای ولتاژ بالا و جریان میکرو، اندازهگیری دقیق حتی غیرممکن است زیرا مقاومت داخلی بر مدار مورد آزمایش تأثیر میگذارد (به عنوان مثال، هنگام اندازهگیری ولتاژ مرحله شتاب یک لوله تصویر تلویزیون، مقدار اندازهگیری شده بسیار خواهد بود. کمتر از مقدار واقعی). مقاومت داخلی محدوده ولتاژ سنج دیجیتال حداقل در سطح مگا اهم بسیار زیاد است و تأثیر کمی بر مدار مورد آزمایش دارد. با این حال، امپدانس خروجی بسیار بالا آن را مستعد تأثیر ولتاژ القایی میکند و دادههای اندازهگیری شده ممکن است در برخی شرایط با تداخل الکترومغناطیسی قوی نادرست باشند.
4. به طور خلاصه، نشانگر متر برای اندازه گیری مدارهای آنالوگ با جریان نسبتا زیاد و ولتاژ بالا مانند تلویزیون و تقویت کننده های صوتی مناسب است. کنتورهای دیجیتال برای اندازه گیری مدارهای دیجیتال با ولتاژ پایین و جریان کم مانند ماشین های BP، تلفن همراه و ... مناسب است مطلق نیست. جداول اشاره گر و جداول دیجیتال را می توان با توجه به موقعیت انتخاب کرد.
