7 روش اصلی لحیم کاری آهن لحیم کاری برقی
1: لحیم کاری به نوک لحیم کاری متکی نیست بلکه به شیب بستگی دارد.
2: اریب باید با پین تقاطع داشته باشد و به آن نزدیک باشد.
3: در شرایط عادی هنگام افزودن قلع نیازی به جابجایی نوک هویه نیست.
4: لحیم کاری بر اساس حرارت است نه با فشار دادن اتصالات لحیم کاری برای ذوب شدن لحیم کاری.
5: زاویه بین آهن لحیم کاری و زیرلایه را می توان تنظیم کرد تا میزان لحیم کاری اضافه شده به پین ها و لنت ها اضافه شود. اگر زاویه زیاد باشد، لحیم به راحتی به لنت نفوذ نمی کند، اما مقدار قلع اضافه شده قابل کنترل است، و لحیم با زاویه کوچک به راحتی به لنت نفوذ می کند، اما مقدار قلع آسان نیست. برای کنترل
6: پس از لحیم کاری، اگر لحیم کاری کم بود، می توانید دوباره لحیم کاری کنید. مقدار قلع اضافه شده را افزایش دهید. اگر متوجه شدید که مقدار لحیم کاری زیاد است، می توانید لحیم اضافی را با نوک هویه روی یک اسفنج مرطوب پاک کنید و سپس محل اتصال لحیم را دوباره اتو کنید.
7. مدار یکپارچه باید آخرین لحیم کاری شود، و آهن لحیم کاری الکتریکی باید به طور قابل اعتماد به زمین متصل شود، یا پس از قطع برق با گرمای باقیمانده لحیم کاری شود. یا از سوکت مخصوص مدارهای مجتمع استفاده کنید و بعد از لحیم کاری پریز، مدار مجتمع را وصل کنید. هدف این است که از آسیب رساندن ولتاژ بالا یا الکتریسیته ساکن به قطعات، به ویژه دستگاه های CMOS جلوگیری شود.
